دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١١٣٥ - موافق
موافق
مير سيد على اكبر نعمت اللهى فرزند مير محمد اسماعيل ملقب به موافق عليشاه در سال ١٢٥٠ ه. ش در اصفهان متولد شد او خواندن و نوشتن را در مكتب آموخت سپس علوم حوزوى را تا خارج فقه و اصول فرا گرفت و مدتى نيز در محضر ميرزا جهانگير خان، حكمت الهى را آموخت. وى از جمله شاعران عارف مىباشد كه از ابتداى جوانى سرودن شعر را آغاز نمود. او در آغاز «فانى» تخلص مىكرد كه سپس آن را به مناسبت اسم و لقب طريقتى خود به «موافق» تغيير داد. وى به مدارج عالى در سلسلهى صوفيه رسيده است.
ديوان اشعارش شامل قصايد و غزليات و مثنويات در سال ١٣٦٣ شمسى در اصفهان منتشر شد.
-*-
شهادت على اصغر (ع):
شنيدستم كه شاه عشقبازان
سپهسالار خيل سرفرازان
حسين آن شهسوار ملك
ايمان
فروغ شمس ذات حىّ سبحان
چو يارانش به جانان جان
سپردند
مى از جام وصال دوست
خوردند
ز دامان گَرد امكانى
برافشاند
سوى واجب سمند تيز تك
راند
به دست عشق آمد در تك و
تاز
شده حيران به روى يار
طنّاز
شده از جام وصل دوست
سرمست
گرفته تيغ هستى سوز در
دست
همه نيشش به تن نوش روان
بود
كه از هر سو دلارامش
عيان بود
گهى در پرده با معشوق
همراز
گهى در جلوه با صد عشوه
و ناز
نه از سر دادنش بر دل
غمى بود
نه اندر خاطرش بيش و كمى
بود
به نور جلوهى ذاتى
فروزان
همه او گشته جان، جان
گشته جانان