سيّد رضا مير جعفرى، متخلّص به «حامى»، فرزند سيّد آقا، در بيستم اسفند ماه ١٣١٩ در قريه‌ى خاوه اردهال از توابع شهرستان دليجان ديده به جهان گشود. در خلال خدمت به طور شبانه به تحصيل ادامه داد و ديپلم خود را گرفت. سپس وارد دانشكده‌ى پليس شد و پس از فارغ التحصيلى تا درجه‌ى سروانى پيش رفت.

وى تحصيلات ابتدايى را در زادگاه خود به انجام رسانيد. از آن پس به كاشان رفت و به استخدام پليس در آمد و در اين شهر به خدمت اشتغال ورزيد.

مير جعفرى از دوران كودكى به شعر علاقه و دلبستگى داشت و از نه سالگى به سرودن شعر پرداخت، و با مطالعه‌ى دواوين شعراى متقدم چون سعدى، حافظ، خيّام، نظامى، مولانا به تقويت قريحه‌ى خود شكوفايى بخشيد و از شعرشان بهره‌مند گرديد.

حامى در ميان شعراى معاصر به اشعار شهريار و رهى معيرى و دكتر حميدى علاقه‌ى بيشترى از خود نشان مى‌دهد و در شعر عرفانى علاقه‌ى خاصى به اشعار اقبال لاهورى دارد.

-*-
چو گل كه شيوه‌ى رشد از مواهب چمن آموخت ***** وظيفه را همه جا زينب از ابو الحسن آموخت
ز بود فاطمه در مكتب مقدّس قرآن ***** شؤون زينبى و رسم زينِ آب شدن آموخت
به دشت ماريه آن سرو بوستان رسالت ***** اصول سرورى از لاله‌هاى بى‌كفن آموخت
شكست دشمن دين را به يك خطابه‌ى غرّا ***** خود از خطيب مبارز علىّ بت شكن آموخت
يزيد را به ملامت گرفته در ملأاش گفت ***** خصومت آن همه بى‌حاصلت فريب و فن آموخت
تو را سلاله ز سفيان كج نهاد سفيه است ***** كه از جميع خصايل رذالت و فتن آموخت
من از سلاله‌ى پاك محمّدم كه به همّت ***** اصول مكتب تو حيدرا به مرد و زن آموخت
تو را سياهى لشگر كجا و اصغر بى‌شير؟ ***** كه بر سپاه تو آيين جنگ تن به تن آموخت
من آن ستاده به صبرم كه در قبول مصائب ***** هزار نكته حسينم ز كهنه پيرهن آموخت

***
لعل لب آن كس كه ثنا خوان حسين است ***** تا حشر نبيند غم و خندان حسين است
باللّه كه شود چشمه‌ى فيض ابديّت ***** چشمى كه به يك مرحله گريان حسين است
در حشر كه هركس ز گناهى فتد از پاى ***** دست همگى جانب دامان حسين است
بخشودگى اهل گنه در صف محشر ***** وابسته به يك گردش چشمان حسين است
آن گوهر يكدانه كه در كسب شفاعت ***** رفت از كف زهرا و على، جان حسين است
و آن رشته كه با تيغ جفا پاره نگرديد ***** در نزد خدا رشته‌ى پيمان حسين است
ايين محمّد كه جهان زينت از او يافت ***** تزيين شده از خون جوانان حسين است