محمد باقر هروى الاصل قزوينى المسكن شاعر معروف به جوهرى صاحب كتاب مقتل فارسى موسوم به «طوفان البكاء» كه در اواخر قرن سيزدهم در ايران بخصوص بين طبقه‌ى عوام بسيار معروف بود، و چندين مرتبه به چاپ رسيده است. وى در حدود سال ١٢٤٠ و يا ١٢٥٢ ه‌ ق. در اصفهان وفات يافت و در «آب پخشان» از توابع بيدآباد به خاك سپرده شد.١

علت نامگذارى كتاب به طوفان البكاء به جهت گريه‌ى طوفان خيز بر اهل بيت رسالت (ع) مى‌باشد. مقدمه و دوازده آتشكده دارد كه هرآتشكده در احوال يك معصوم مى‌باشد. آتشكده‌ى اول در احوال حضرت رسول (ص)، آتشكده‌ى دوم در مصيبت فاطمه (س)، آتشكده‌ى سوم در مصيبت امام على (ع)، آتشكده‌ى چهارم در شرح حال امام مجتبى (ع)، آتشكده‌ى پنجم ذكر مصائب امام مظلوم حسين بن على (ع)، آتشكده‌ى ششم ذكر احوال امام سجاد (ع)، آتشكده‌ى هفتم در ذكر خروج مختار، آتشكده هشتم در شهادت امام باقر (ع) و امام صادق (ع)، آتشكده نهم احوال امام موسى بن جعفر (ع)، آتشكده دهم در ذكر مصيبت امام رضا (ع)، آتشكده يازدهم در ذكر حالات امام محمد تقى (ع) و امام على نقى (ع) و آتشكده دوازدهم برخى از احوال قائم آل محمّد (عج) مى‌باشد.

در اينجا چند شعله از آتشكده پنجم را مى‌آوريم:

-*-
يادم آمد باز شور كربلا ***** داستان جنگ روز كربلا
كز خزان كين چو از سرو سهى ***** گلشن آل پيمبر شد تهى
نوجوانان هر يكى با روى ماه ***** تشنه لب خفتند بر خاك سياه
غير اعوان رشيد آن جناب ***** غير انصار شهيد آن جناب
هشت مرد نامى از آل عقيل ***** در ركاب سرور دين شد قتيل
هم ز آل جعفر طيّار نيز ***** شد سه تن مقتول ظلم از تيغ تيز
هفت فرزند رشيد از مرتضى ***** شش جوان نااميد مجتبى
يافتند از ضربت تيغ و سنين ***** لذّت قربانى كوى حسين
پاره‌پاره اكبر يوسف جمال ***** قاسم از سمّ ستوران پايمال
اصغر معصوم مظلوم صغير ***** زهر در پيكان به جاى شهد شير
چون ز اخوان وفادار حسين ***** ماند عباس علمدار حسين
بيرق همّت به مردى كرد راست ***** از شه لب تشنه اذن رزم خواست
چون مصيبت ديدگان دردمند ***** زاندو يار يكدل افغان شد بلند
هر دو در راه وفا پا بست هم ***** هر دو را در گردن هم دست هم
شاه فرمود اى سپهدار رشيد ***** اذن جنگ از من ندار اكنون اميد

[١] ريحانة الادب؛ ج ١، ص ٢٨٦.