سيد محمد خسرو نژاد فرزند سيد عبد اللّه در سال ١٣١١ ه‌. ش در مشهد مقدس به دنيا آمد تحصيلات ابتدايى را در زادگاه خود گذراند و سپس به پيشه‌ى نجارى روى آورد و در ضمن كار توانست با ادامه تحصيل ديپلم ادبى را اخذ نمايد، سپس به استخدام هنرستان درآمد. وى در آغاز نوحه مى‌سرود و پس از آن تمايل به غزلسرايى پيدا نمود.

-*-

توبه‌ى حرّ:
نادم و دلخسته و زار و پريشان آمدم ***** يا حسين از كرده‌هاى خود پشيمان آمدم
تا كنى بر من ترحّم اى عزيز فاطمه ***** در حضور حضرتت با چشم گريان آمدم
دردمندم اى مرا خاك درت كُحل بصر ***** بر در دار الشفايت بهر درمان آمدم
اين خطا كار پشيمان را مران از درگهت ***** چون كه با امّيد عفو و لطف و احسان آمدم
يا بكش اى حكم تو حكم خدا، يا عفو كن ***** چون به درگاهت به اميد فراوان آمدم
ميهمانم كن به يك لبخند بخشش اى كريم ***** گر درين مهمانسرا ناخوانده مهمان آمدم
خارم و در گلشن قدس تو رو آورده‌ام ***** مورم و بر درگه جود سليمان آمدم
سدّ راهت گرچه از اول شدم از گمرهى ***** حاليا با شرمسارى بهر جبران آمدم
گرچه آزردم دل اهل حريمت را كنون ***** ر تا بسازم جان خود بهر تو قربان آمدم
بنده‌ام «حُرّ» پشيمانم تويى مولاى من ***** حكم فرما كز پى اجراى فرمان آمدم
تا بريزم خون خود را در ره دين خدا ***** تا كنم جان را فدا در راه جانان آمدم

***
آن حسينى كه به جسم همه عالم جان است ***** كشته شد گرچه، ولى زنده‌ى جاويدان است
جان عالم به فدايش كه به صحراى بلا ***** كرد، كارى كه بدان عقل بشر حيران است
جدّ او احمد و بابش على و فاطمه مام ***** چون حسن منبع جود و كرم و احسان است
من كجا راه بدان ساحت قدسى ببرم ***** آنكه بر درگه او روح الامين دربان است
صدف سينه‌ى ما را بشكافند اگر ***** گوهر مهر تو در سينه‌ى ما پنهان است
تا جهان بوده و باقيست چنين بوده و هست ***** قسمت مرد خدا رنج و غم و حرمان است
پاى آن كس كه نرفت از پى باطل، در بند ***** جاى آن كس كه سخن گفت ز حق، زندان است
نور آن سر كه نشد در بر ظالم تسليم ***** گر رود بر سر نى تا به ابد تابان است
تا تو در بحر گُنه فُلك نجاتى ما را ***** كى مرا خوف به دل از خطر طوفان است
من گداى توام و فخر كنم بر همه كس ***** هر كه در كوى تو گرديد گدا، سلطان است
هيچ كس از در جود تو نگردد محروم ***** آن كه از لطف تو مأيوس بود، شيطان است