سوى ميدان تاختن با مشكى به دوش ***** تيغ در دست و چو رعد اندر خروش
چشم دشمن تا بدان تن اوفتاد ***** لرزه بر اعضاى دشمن اوفتاد
بانگ زد بر لشكر طغيان، عمر١ ***** الحذر٢ ثم الحذر ثم الحذر
اى گروه اين شير، فرزند على است ***** شير حق را وارث اندر پر دلى است
مقصدش آب است، دارد بس شتاب ***** تا رساند در حرم مشكى ز آب
هان نه بگذاريد كاو آبى بَرَد ***** ور نه صف‌هاى شما بر هم دَرَد
گر برد آبى به سوى خيمه‌گاه ***** زندگى بر ما حرام است اى سپاه
دست زد بر قبضه‌ى تيغ جديد ***** در حديدش «انّما باس شديد»٣
صف شكافى كرد و داخل شد به شط ***** راند در شط اسب را مانند بط٤
دست برد و غُرقه‌اى٥ ز آب روان ***** تا كه نوشد، برد نزديك دهان
آمدش ناگه ز كام شاه ياد ***** هيچ دل از ياد او خالى مباد
ريخت آب و آمد از مشرع برون ***** غرق آب و غرق آهن، غرق خون
پر برآورده تنش چون شاهباز ***** بس رسيدش تيرهاى جانگداز
با همه همّت كه صرف آب داشت ***** با شهامت تيغ در لشكر گذاشت
بانگ برزد ابن سعد رو سياه ***** حمله آريدش ز هر سو اى سپاه
لشكر از هر سو به سويش تاختند ***** تا كه دست راستش انداختند
مشك را افكند اندر دوش چپ ***** تيغ مى‌زد ابن قتّال العرب٦
گر جدا گرديد دست راستم ***** بر ندارم دست تا برخاستم
تا حمايت‌ها كنم از دين خويش ***** و از امام صادق فرخنده كيش
سبط احمد در همه روى زمين ***** الحسين الطاهر الطُهر الاَمين
دور او بگرفته لشكر همچو سيل ***** دست چپ انداختش «ابن طفيل»٧
باز بند مشك در گردن فكند ***** با زبان حال گفتى با سمند
كاى سَمَنِد اَشْهب٨ فرخنده گام ***** راه چندى نيست ديگر تا خيام
كودكان را وعده دادم از صواب ***** چشم بر راهند اكنون بهر آب
آرزويى نيستم جز اين به دل ***** نزد آن طفلان نگردم من خجل

[١] منظور عمر بن سعد فرمانده سپاه ابن زياد مى‌باشد.

[٢] الحذر: بپرهيزيد، بترسيد.

[٣] اشاره به بخشى از آيه‌ى ٢٦ سوره حديد: (وَ أَنْزَلْنَا اَلْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَ مَنٰافِعُ لِلنّٰاسِ)‌. و آهن را فرود آورديم (آفريديم) كه در آن قوّت و توانايى سخت و سودهايى براى مردم است.

[٤] بط: مرغابى.

[٥] غرقه: يك كف آب.

[٦] ابن قتال العرب: فرزند بسيار كشنده‌ى عرب. منظور از قتال العرب حضرت على (ع) است.

[٧] ابن طفيل: از سربازان سپاه عمر بن سعد است.

[٨] سمند اشهب: اسب سپيد و سيا، خاكسترى مايل به سفيد.