دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٨٧٧ - يغماى جندقى
بيخت
پرويزن١ غم خاك عزا بر سر من
نوجوان اكبر من
كرد تا لطمهى باد اجل
اى نخل جوان
باغ عمر تو خزان
ريخت از شاخ طراوت همه
برگ و بر من
نوجوان اكبر من
دولت سوگ توام اى شه
اقليم بها
خسروى كرد عطا
سينه طبل است و علم آه و
الم لشكر من
نوجوان اكبر من
چرخ كز داغ غمت سوخت بر
آتش چو خشم
تا به دامانت رسم
كاش بر باد دهد تودهى
خاكستر من
نوجوان اكبر من
تا تهى جام بقايت ز مدار
مه و مهر
دور ميناى سپهر
ساخت لبريز ز خوناب جگر
ساغر من
نوجوان اكبر من
تا مه روى تو اى بدر عرب
شمس عراق
خورد آسيب محاق
تيره شد روز پدر گشت سيه
اختر من
نوجوان اكبر من
بر به شاخ ارم اى باز
همايون فر و فال
تا گشودى پر و بال
ريخت در دام حوادث همه
بال و پر من
نوجوان اكبر من
گر برين باطله يغما كرم
شبه رسول
نكشد خط قبول
خاك بر فرق من و كلك من
و دفتر من
نوجوان اكبر من
[١] پرويزن: غربال.