آتش به دل و جان زد آن لحظه كه بر مى‌خاست ***** فرياد برادر جان از گلبن ناى تو
آن دم كه صداى تو از شطّ فرات آمد ***** خم گشته كمر آمد، مولا به هواى تو
برخيز و برادر را درياب برادر جان ***** چون فاطمه مى‌گريد اينك ز براى تو
يك جرعه ننوشيدى در غيبت طفلان آب ***** شد آب فرات آب از آن شرم و حياى تو
گرديده جدا دستت در راه خدا اما ***** حلاّل مسائل شد آن دست جداى تو
هرچند كه «جيرودى» در وصف تو مى‌گويد ***** كم گفته خدا داند در مدح و ثناى تو

***

آيات محكم:
ذريّه‌ى رسول كه پاكان عالمند ***** اسطوره‌هاى پاكى اولاد آدمند
از كوچك و بزرگ فروغ هدايتند ***** در روى آسمان و زمين نور باهمند
زان طفل شيرخوار على اصغر شهيد ***** تا شير حق على همه حق مسلمند
از درس مكتب گل ششماهه‌ى حسين ***** بهره‌پذير عشق همه خلق عالمند
پروردگان بزم شهيدان كوى عشق ***** زن‌هاى پاك جمله به مانند مريمند
خون گلوى اصغر و باب شهيد او ***** بر زخم‌هاى عشق چو دارو و مرهمند
اينان نشانه‌هاى خدايند و در زمين ***** چون سوره‌ى الهى و آيات محكمند
داده ندا به خون على عاشقان حق ***** پويندگان راه خداوند اعظمند
روز جزا سروش و همه‌ى دلشكسته‌گان ***** مهمان خاندان رسول مكرمند

آيه عشق:
بى‌تو من در ظلمت شب راه را گم كرده‌ام ***** چهره‌ى نورانى آن ماه را گم كرده‌ام
پيش رويم بر فراز نى تو مى‌رفتى و من ***** در مسير كاروان همراه را گم كرده‌ام
يك گلستان لاله با من بود هنگام سفر ***** در بيابان‌هاى غربت راه را گم كرده‌ام
بى‌حسينم مى‌روم منزل به منزل با شتاب ***** كربلا، آن دلبر دلخواه را گم كرده‌ام
در اسارت از ميان نور چشمان حسين ***** آيه‌اى از عشق ثار اللّه را گم كرده‌ام
با بلاى كوى جانان ساختم تا سوختم ***** دم زدم از عشق و سوز آه را گم كرده‌ام

***
قيامت گشته بر پاى اى دل اى دل ***** در اين دامان صحرا اى دل اى دل
ز سوز تشنگى جان مى‌سپارد ***** عزيز جان زهرا، اى دل اى دل

***
گلى زيبا در آغوش حسين است ***** نه گل، يك غنچه بر دوش حسين است
على اصغر تبسم بر لبش ماند ***** تحير نطق خاموش حسين است

***