دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٠٩٤ - حكيم الهى قمشهاى
دشمن
دون خواست به تير خدنگ ***** وقت دوگانه كند از جور تنگ
در جلو تير سپاه جفا
***** سينه سپر كرد دو تن با وفا
پيش رخ شاه ستاده دلير
***** تا نرسد بر تن آن ماه تير
چون شه دين داد سلام
نماز
***** گشت سعيد بن وفا سرفراز
پاك روانش ز جهان روى
تافت
***** وز الم تير به جنّت شتافت١
***
مناجات حضرت حسين (ع) در قتلگاه:
از بر زين چون شه عشق
آفرين ***** كرد
زمين مفخر عرش برين
با تن صد چاك و دل
سوزناك
***** ناله همى كرد به يزدان پاك
گفت الها! ملكا! داورا! ***** پادشها! ذو الكرما! ياورا!
در رهت اى شاهد زيباى من ***** شمع صفت سوخت سراپاى من
عشق تو شد جان و تنم فى
هواك
***** نيست بود در نظرم ماسواك
جز تو جهان را عدم
انگاشتم ***** غير
تو چشم از همه برداشتم
كرد ز دل عشق تو هر نقش
پاك ***** ساخت
غمت جامهى تن چاكچاك
رفت سرم بر سر پيمان تو
***** محو توام واله و حيران تو
گر اَرِنى گوى به طور
آمدم ***** خواستيَم
تا به حضور آمدم
باللّه اگر تشنهام آبم
تويى
***** بحر من و موج و حبابم تويى
عشق تو شد عقل من و هوش
من
***** گشته همه خلق فراموش من
مهر تو اى شاهد زيباى
جان ***** آمده
در پيكر من جاى جان
وادى سيناى تو شد سينهام
***** پرتو عكس تو شد آيينهام
اى سر من در هوس روى تو ***** بر سر نى ره سپر كوى تو
ديد رُخت ديدهى دل بىحجاب ***** لاجرم آمد به رهت با شتاب
عشق تو گنجى است به
ويرانهام ***** غير
تو كس نيست به كاشانهام
مىزنم از نالهى «هَلْ
مِنْ مُغيث» ***** من چو نِيَم وز لب توست اين حديث
هست كنون در رگ و شريان
من
***** خون تو و شوق تو اى جان من
سرّ غم عشق تو شد رهبرم
***** گو برود در ره وصلت سرم
اى دل و دلدار و دل آراى
من
***** اى به رخت چشم تماشاى من
نيست ميان من و رويت
حجاب
***** تافت به صحراى من آن آفتاب
تشنه لبم تشنهى درياى
تو ***** لايم
و آيينهى الاّى تو
تشنه به معراج شهود آمدم
***** بر لب درياى وجود آمدم
[١] همان؛ ص ١١٠.