دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٥٢٦ - عباس خوش عمل
عباس خوش عمل
عباس خوش عمل، فرزند حسين، در دى ماه سال ١٣٣٧ ه. ش در شهر كاشان در خانوادهاى مذهبى به جهان هستى قدم نهاد. وى تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاهش گذراند، و در سال ١٣٦٠ به استخدام مؤسسهى اطلاعات درآمد و در قسمت ويرايش مجلهى جوانان همان مؤسسه به انجام وظيفه مشغول شد. مجموعهاى از اشعارش به نام «در پگاه ترنّم» به چاپ رسيده است. خوش عمل در شرح حال خود چنين مىنويسد: «شعر را از چهارده سالگى شروع كردم و از همان زمان پايم به محافل ادبى كاشان منجمله «انجمن ادبى صبا» گشوده شد و از محضر اساتيدى چون على شريف و مصطفى فيضى و حاج عباس حدّاد بهره بردم و مورد تشويقم قرار دادند.»
خوش عمل سالهاست كه با مطبوعات همكارى دارد و چند سالى است كه به طنزپردازى دلبستگى يافته و آثار منظوم و منثور خود را با نام مستعار «شاطر حسين» در هفته نامهى گل آقا به چاپ رسانده است. وى با اينكه در انواع شعر طبع آزمايى كرد، اما بيشتر به سرودن غزل راغب است.١
از خوش عمل علاوه بر پگاه ترنم، كتابهاى «پاتنورى» و «گدازههاى دل» نيز منتشر شده است.
-*-
ظهر عاشورا حسين بن على
ياور نداشت ***** ياورى ديگر از آن ياران نامآور نداشت
بهر جانبازى نشان از
قاسم و اكبر نداشت *****
خسرو دين عون و عبّاس و على اكبر
نداشت
بانگ «هل من ناصرش» را
هيچ كس پاسخ نگفت *****
ناصر دين پيمبر، ناصرى ديگر نداشت
با دلى سرشار ز غم
قنداقهى اصغر گرفت ***** سبط احمد ياورى غير از على اصغر نداشت
تا فدا سازد به راه دوست
در ميدان عشق *****
هديهاى از كودك شش ماهه قابلتر
نداشت
جان فداى پادشاه خطّهى
آزادگى ***** جانب ميدان روان مىشد ولى لشكر نداشت
كوفيان بردند هنگام
شهادت از تنش *****
گرچه غير از كهنه پيراهن، كفن در
برنداشت
از قفا تا بوسهگاه پاك
احمد را دريد ***** شرم گويى خنجر از پيغمبر و حنجر نداشت
خون دل زهراى اطهر زين
مصيبت شد كه ديد *****
دست فرزندش به تن، انگشت و انگشتر
نداشت
[١] سخنوران نامى معاصر ايران؛ ج ٢، ص ١٣٠٧.