سپهدار حسين:
عبّاس يعنى: عشق و ايثار و شهامت ***** يعنى: نمود بارزى اى استقامت
عبّاس: يعنى مرگ را باور نكردن ***** يك لحظه در ناباورى‌ها، سر نكردن
يعنى: عروج عشق تا آن سوى ادراك ***** يعنى: گذشتن از لب دريا، عطشناك
يعنى كه: خون، جوش جنونى تازه دارد ***** عشق، آتشى در سينه بى‌اندازه دارد
يعنى: به انگشت جنون دل را كشيدن ***** جان دادن و، مهر برادر را خريدن
يعنى: تمام عاشقى پا در ركاب‌ست ***** در سينه‌ى سالار مردان، انقلاب‌ست
يعنى: على پا در ركاب جنگ دارد ***** حيدر به قتل مشركين آهنگ دارد
تيغ على، در دست عباس‌ست اينجا ***** مه، محو چشم مست عبّاس‌ست اينجا
چشمى كه از مستى، غزل‌پرداز خم شد ***** دستى كه در پيكار عقل و عشق، گم شد
چشمى كه خونين گشت و خون را آبرو داد ***** دستى كه افتاد و جنون را، آبرو داد
چشمى كه تفسير تمام آيه‌ها شد ***** دستى كه در راه خدا، از تن جدا شد
چشمى كه چشم انداز درياى بلا گشت ***** دستى كه دستاورد دشت كربلا گشت
آه اى خداى عشق! معنا كن جنون را ***** تفسير كن در ديده‌ها، درياى خون را
واكن ز پاى بغض، زنجير تغافل ***** تا در ميان سينه‌ها، آتش كند گل
آخر تمام واژها گنگ‌اند اينجا ***** هرگز نشايد قطره را، تفسير دريا
آنان كه در مدح تو مرواريد سفتند ***** جز قطره‌يى از بحر بى‌پايان نگفتند
اينجا زبان واژه مى‌گيرد ز حيرت ***** مى‌سوزم از شرم تو سر تا پاى غيرت
مردانگى، بر پاى تو سر مى‌سپارد ***** مردى اگر دارد نشانى، از تو دارد
از توست، گر روح فتوت سرفرازست ***** گر بيرق مردانگى در اهتزازست
از هُرم لب‌هاى تو، آب آتش گرفته ***** از شرم، جان آفتاب آتش گرفته
تو، مظهر مهر و وفائى در رشادت ***** تو، ساقى عشقى و سقّاى شهادت
تو، پور حيدر، تو سپهدار حسينى ***** حقّا كه تو، تنها تو سردار حسينى
تنها تو فهميدى صداى تشنگى را ***** بر آب دادى جاى پاى تشنگى را
تو، يادگار حيدر كرّار بودى ***** تو، عشق را تا آخرين دم يار بودى

***

غزل:
با خويش مى‌برند مسيحاى خسته را ***** تا وا كنند بغض صليب شكسته را
آينه عبرتى است كه باور نمى‌كند ***** نقش حرام نطفه در خون نبسته را
ديريست آهوان رسالت چمن چمن ***** در خون چريده‌اند مضامين بسته را
صياد يك تپش به تمنا نمى‌رسد ***** صيد به خون تپيده‌ى از بند رسته را