دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٣٦٩ - سيد رضا مؤيد
سيد رضا مؤيّد
سيّد رضا مؤيّد فرزند سيّد محمد متخلص به «مؤيّد» در سال ١٣٢١ ه. ش در مشهد در خانوادهاى مذهبى و علاقمند به امور دينى متولد شد، و پس از تحصيلات ابتدايى به شغل آزاد روى آورد. مؤيّد با مطالعه اثر ادبى و ديوانهاى ساير شعرا از آغاز جوانى به سرودن اشعار به ويژه مدايح و مراثى مذهبى پرداخت، وى از شاعران نامور اهل بيت پيامبر (ص) به شمار مىرود.
از مؤيد تاكنون سه دفتر به نام «گلهاى اشك»، «جلوههاى رسالت» و «نغمههاى ولايت» منتشر شده است.
-*-
حافظ خون شهيدان:
ماجراى كربلا شرح بلاى
زينب است ***** عصر عاشورا شروع كربلاى زينب است
شرح صدرش١ در نمىآيد به فهم اهل دل ***** صبر زينب آيت صبر خداى زينب است
رو (أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ
صَدْرَكَ)٢.
بخوان كاين آيه را ***** عشق گفتا بعد پيغمبر ثناى زينب است
باغبان گلشن سرخ ولايت
اشك اوست ***** حافظ خون شهيدان گريههاى زينب است
پرچم سرخى كه عاشورا به
خاك و خون فتاد *****
بر سر پا باز با صبر و رضاى زينب است
كوفه و روز اسيرى ديدن
زينب دريغ ***** چون در و ديوار كوفه آشناى زينب است
نى همين در شام و كوفه
بلكه اندر كوى عشق *****
هركجا پا مىگذارى جاى پاى زينب است
خطبهى او افتخارِ ملّت
اسلام شد ***** بانگ «الإسلامُ
يَعلُوا»٣ در نداى
زينب است
پرچماش سرهاى هفتاد و
دو تن بر نيزههاست ***** اى دريغا در كف دشمن لواى زينب است
چون توانايى به ترك جان
نبودش سر شكست *****
قتلگاه كوچك محمل مناى زينب است٤
***
درياى ولايت:
به درياى ولايت، گوهرم
من ***** بر اورنگ شهامت، افسرم من
نگينم، گوشوار عرش دين
را ***** در انگشت شرف، انگشترم من
به صورت شد علىّ اصغرم،
نام ***** به معنى خود ولىّ اكبرم من
على اكبر، نبى را بود
مظهر ***** علىّ مرتضى را مظهرم من
حسين بن على، فلك نجات
است ***** بر اين پربار كشتى، لنگرم من
حريم او بهشت آرزوهاست ***** بهشت آرزوها را، درم من
بُوَد حبل المتين، بند
قماطم ***** مخوان اصغر، كه مير اكبرم من
[١] - شرح صدر: گشادگى سينه كه كنايه از صبر و طاقت بسيار است.
[٢] - اشاره به آيه ٢ از سوره انشراح كه خداوند متعال به پيامبر گراميش مىفرمايد: «آيا سينهات را گشاده نكرديم؟».
[٣] - اشاره است به حديث معروف نبوى «الاسلام يعلوا و لا يعلى عليه» اسلام برترى دارد و هيچ دين و آئينى را بر آن برترى نيست.
[٤] - گلهاى اشك؛ ص ١٠٤.