دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٣٣٩ - كاظم واعظى
كاظم واعظى
حاج كاظم واعظى در سال ١٣١٧ ه. ش، در خانوادهاى مذهبى در شهرستان تربت حيدريه متولد شد. پس از چند سال تحصيل به شغل كفّاشى مشغول گرديد، وى از سال ١٣٤٤ شروع به مرثيهى اهل بيت (ع) نمود و پس از آن به سرودن اشعار پرداخت١.
-*-
مى كشان از خون دل مىكشند ***** نعرهى مستانه چون نى مىكشند
مى نخورده نينوايى مىشوند ***** سينه چاك و كربلايى مىشوند
نالهى جانسوزشان از ناى
دل ***** بگسلد بند قفس از پاى دل
مىرود دل هر كجا يار دل
است ***** زندگى بىمهر دلبر مشكل است
ساقيا پركن ز مى پيمانهام ***** كز شرار عشق تو ديوانهام
بوى مى پيچيده همچون
آفتاب ***** در فضاى سينههاى دل كباب
هر كه را بينم از شيب وز
شباب ***** بر در ميخانه افتاده خراب
من كيم كز ميگساران دم
زنم ***** وز امام تك سواران دم زنم
***
باز اهل ولا همه جمعند ***** همچو پروانه گرد يك شمعند
باده نوشان همه شبيب و
شباب ***** بر در ميكده خراب خراب
مى نخورده ز بوى مى
مستند ***** يكدل و يكصدا و يكدستند
در ميخانه بر همه باز
است ***** فرصتى از براى پرواز است
نام زيباى سيّد الشّهدا ***** شده زينت فزاى ميكدهها
ماه خون و غم عزادارى
است ***** اشك غم از دو ديدگان جارى است
همه گرم فغان و آوايند ***** داغدار عزيز زهرايند
[١] سيماى مدّاحان و شاعران؛ ص ٣١٣.