من همان گنج نهانستم كه بود ***** پادشاه و مالك ملك وجود
خواستم تا خويش را ظاهر كنم ***** وز ظهور خويش فاش آن سرّ كنم
آمدم از ملك وحدت بى‌سپاه ***** تا كه را چشمى بود بينا به شاه
وا نمودم خويش را اينسان فقير ***** تا كه يابد واحدى را در كثير
چونكه بد بى‌يار ذات واحدم ***** بى‌كس از وحدت به كثرت آمدم
آمدم بى‌يار تا يارم كه شد ***** وندر اين صحرا خريدارم كه شد
چون نبد مثلى و انبازى مرا ***** هم نباشد يار و همرازى مرا
چونكه تنها بوده ذاتم از قدم ***** هم در اين صحرا زدم تنها علم
هركسى را من معين و مونسم ***** گرچه اينسان بى‌معين و بى‌كسم
بى‌كسى مستلزم ذات من است ***** ذات من برهان اثبات من است
گر چنين بى‌مونس و يارم به جاست ***** بهر بى‌ياران چو من يارى كجاست
اى خنك جانى كه غمخوارش منم ***** او بود يار من و يارش منم
من ندارم يار و بى‌يارى نكوست ***** هركه با من كرد يارى يارم اوست
يارى من كار هر اوباش نيست ***** سرّ سلطانى به هركس فاش نيست
كو كسى كامروز يار من شود ***** پرده درّد پرده‌دار من شود
گشته‌ام بى‌يار كه بود يار حق ***** ترك سر گويد شود سردار حق
سر كه دارد نوبت سربازى است ***** جان چه باشد وقت جان پردازيست
مرحبا جانى كه جانانش منم ***** جان دهد بهر من و جانش منم
روز ميدان دارى اهل دل است ***** بارهاى عاشقان بر منزل است
گر در اينجا بارى افتد چه غمست ***** ز انكه زينجا تا بمنزل يك دمست
اندرين منزل ز اوفو للعهود ***** محمل زينب به جا آمد فرود
الصلا اى عهد با حق بستگان ***** وز تعيّن‌هاى هستى رستگان
هركه جانش بر سر عهد بلاست ***** گو در آيد عهد را روز وفاست
قائل قول الستم من هلا ***** كيست ثابت بر سر قول بلى
اى بلى گويان كجا و كيستيد ***** امتحان حق در آمد بيستيد
بر سر عهد بلى گر واقفيد ***** ذات حق را بر تجلّى عارفيد
الصلا، اى سالكان راه عشق ***** ره سر آمد گشت ظاهر شاه عشق
گر سرى داريد با او حاضر است ***** سوى ميدان بى‌معين و ناصر است
جز زنانى چند و اطفالى صغي ***** ر نيست يارى بهر سلطان نصير
عترت حق بى‌معين و مونسند ***** اندرين صحرا غريب و بى‌كسند
عترت حق را درين صحرا كجاست ***** ياورى كو بر سر عهد بلى است