سعيد بيابانكى به سال ١٣٤٦ ه‌. ش در خمينى شهر اصفهان به دنيا آمد، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در آن شهر گذراند، و در رشته‌ى مهندسى كامپيوتر دانشگاه اصفهان فارغ التحصيل شد.

از سال ١٣٦٤ هجرى به اهالى آبادى سر سبز شعر و ادب پيوست و آثارش در صفحات ادبى مطبوعات كشور به چاپ رسيده است. خود مى‌گويد: «رشد اوليه‌ى شعر را مديون انجمن ادبى سروش خمينى شهر كه محفلى سرشار از صفا و خالى از كينه بود مى‌دانم و رشد ثانويه‌ى خود را در فضاى دانشگاه حس مى‌كنم».

وى يكى از شاعران جوان و خوش‌ذوق و غزل سراى امروز است كه در قالب‌هاى ديگر شعرى نيز طبع آزمايى كرده است. از وى تاكنون دو مجموعه شعر با نام «رد پايى در برف» و «نيمى از خورشيد» چاپ و منتشر شده است.

-*-

اسبهاى بى‌ركاب:
پر برمى‌دارد امشب آفتاب از نيزه‌ها ***** مى‌دمد يك آسمان خورشيد تاب از نيزه‌ها
مى‌شناسى اين همه خورشيد خون‌آلود را ***** آه، اى خورشيد زخمى رخ متاب از نيزه‌ها
كهكشان است اين بيابان چون كه امشب مى‌دمد ***** ماهتاب از خيمه‌ها و آفتاب از نيزه‌ها
ريگ ريگش هم گواهى مى‌دهد روز حساب ***** كاين بيابان خورده زخم بى‌حساب از نيزه‌ها
يال‌هايى سرخ و تن‌هايى به خون غلطيده است ***** يادگار اسب‌هاى بى‌ركاب از نيزه‌ها
آرزوى آب هم اين جا عطش نوشيدن است ***** خواهد آمد العطش‌ها را جواب از نيزه‌ها
باز هم جارى است امشب رودرود از سينه‌ها ***** بس كه مى‌آيد صداى آب‌آب از نيزه‌ها
گرچه اين موج‌موج تشنگى‌ها جارى است ***** مى‌تراود چشمه‌چشمه شعر ناب از نيزه‌ها١

***

سپيدار:
عشق هر روز به تكرار تو برمى‌خيزد ***** اشك هر صبح به ديدار تو برمى‌خيزد
اى مسافر به گلاب نگهم خواهم شست ***** گرد و خاكى كه ز رخسار تو برمى‌خيزد
مگر اى دشت عطش نوش گناهى دارى ***** كآسمان نيز به انكار تو برمى‌خيزد؟
تو به پا خيز و بخواه از دل من برخيزد ***** حتم دارم كه به اصرار تو برمى‌خيزد
شعرى خوانم و يك دشت، غم و آهن و آه ***** از گلوى تر نيزار تو برمى‌خيزد
مگر آن دست چه بخشيد به آغوش فرات ***** كه از آن بوى علمدار تو برمى‌خيزد
پاس مى‌دارمت اى باغ كه هر روز بهار ***** به تماشاى سپيدار تو برمى‌خيزد
اى كه يك قافله خورشيد به خون آغشته ***** بامداد از لب ديوار تو برمى‌خيزد

[١] مجموعه شعر «نيمى از خورشيد»؛ ص ١٩ و ٢٠.