وى در كودكى از مكتب گريزان بود و علاقه‌اى به تحصيل از خود نشان نمى‌داد ولى بالاخره با اصرار زياد پدر به تحصيل علوم دينى ترغيب و در سلك روحانيت در آمد.

آهى پس از اتمام دوره سطح در درس خارج اساتيدى چون آيه اللّه حجّت و آيات عظام بروجردى، گلپايگانى و شريعتمدارى شركت جست.

آهى در سرودن شعر فارسى و عربى مهارت داشت و آثارى از خود به جا گذاشته است كه همگى منظوم است از جمله: يك دوره مختصر فقه به نام «لئالى الفقهاء»، «لوح القلم»، «تخميس الكواكب الدّريه فى مدح خير البريّه» كه به چاپ رسيده است ديوان اشعارش متجاوز از يكهزار و پانصد بيت در مدايح و مراثى اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام است.

آهى در سال ١٣٦٥ ه‌. ش بدرود حيات گفت و در صحن حضرت على بن جعفر (ع) در شهر قم مدفون گرديد.

-*-
مژده رسيد آشكار، ز فضل پروردگار ***** كه پاك و پاكيزه‌دار، عذار را از غبار
لرزه بر اندام بيد، بداد باد اميد ***** بر او در اين دم دميد روح و نشاط بهار
فكنده بر فرق دى حرير استبرقى ***** به عارضش شد هزار، حلّى و زيور نثار
ز قامتش شد قيام، قيامت خاصّ و عام ***** كه نيست در وى حرام، جام مى خوشگوار
شبنم ابر بهار، نشسته بر مرغزار ***** همچو دُر آبدار بسته به زلف تتار
شاخه شمشاد شاد، گشت ز باران و باد ***** تاك ز دامن بزاد، چنين در شاهوار
فرش زمرّد نگر بر زبر دشت و بر ***** نگر شجر پر ثمر، ز شبنم نوبهار
نسيم صبح سعيد از افقش چون دميد ***** فروغ سرخ و سفيد بداد بر سبزه‌زار
برون كشيده چمن ز خاك تاريك تن ***** ياسمن و نسترن، رسانده خود را به دار
شكوفه در خود طپيد، پيرهنش را دريد ***** چه‌چه بلبل رسيد، بر زبر شاخسار
بيا بزن مطربا، بر دف و مزمار ونا ***** بشو تو نغمه سرا، همچو هزاران هزار
كشيد لعيا قدم، برون باغ ارم ***** قابله شد در حرم، بر تن چون گلبهار
به كوثر و سلسبيل، ز سُندس رنگ نيل ***** بشست و پوشيد بر، گل هميشه بهار
خود متجلّى بگشت ز جلوه‌اش سست دست ***** نقاب ظلمت ببست، خور به رخ شرمسار
نمود بيرون قمر، ز ابر تاريك سر ***** جامه‌ى خجلت به بر، گرفت از ابر تار
مشترى آمد نشست به گوشه‌اى ***** در شگفت كليد جنت گرفت در گرو روى يار
فطرس مطرود ديد، همره روح الامين ***** خيل ملك را بديد، به ديدگان بى‌شمار
بگفت اى جبرئيل، مگر به امر خليل ***** گشته از اين قال و قيل روز نشور آشكار