محمد رضا ياسرى فرزند على اكبر متخلص به «چمن» در اسفند ماه سال ١٣١٢ ه‌. ش در روستاى سنگان جزء بخش «كن» تهران به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايى را در آنجا و متوسطه را در تهران گذرانيد.

از هيجده سالگى شروع به سرودن شعر نمود و از سال ١٣٤٦ شمسى در انجمن ادبى ايران كه به رياست استاد محمد على ناصح تشكيل مى‌شد شركت نمود. اشعارش در قالب كلاسيك و به سبك عراقى است.

ياسرى با روزنامه‌ها و مجلات همكارى نمود و در سال ١٣٧٩ شمسى اولين اثر خود را به نام «ديوان چمن تهرانى» به چاپ رسانده است و هم اكنون يك مجموعه شعر مذهبى به نام «شعر عترت» آماده‌ى چاپ دارد.

-*-

يا حسين:
دل زنده مى‌شود ز وِلاى تو يا حسين ***** جانهاى بيدلان به فداىِ تو يا حسين
هركس كه داشت شورى و بويى ز عشق برد ***** دارد هواى كرب و بلاى تو يا حسين
با تاج و تخت و شوكتِ شاهان نمى‌دهد ***** جاه و مقام خويش، گداىِ تو يا حسين
آيينه‌ها شكسته ز سوداى عاشقى ***** تا ديده‌اند، نور و صفاىِ تو يا حسين
آموخت معرفت عَرَفات از كلام تو ***** روزى كه ديد حال و دعاىِ تو يا حسين
دينِ خدا كه در خطرِ انهدام بود ***** باقى است تا ابد ز بقاىِ تو يا حسين
محكم بناى ظلم ستيزى به دست تست ***** پاينده تا به حشر، بناىِ تو يا حسين
در باغِ عشق بين كه چه خونين شكفته‌اند ***** آلاله‌هاىِ دل به هواىِ تو يا حسين
روزى به مثلِ روزِ تو دوران نديده است ***** زيرا كه نيست چون تو، سِواىِ تو يا حسين
چو نيست دسترس كه به پاى تو سر نَهيم ***** ماييم و آستانِ رضاى تو يا حسين
شَمسِ الشُّموس و خسروِ خاور، خديوِ توس ***** «آيينه تمام نماىِ تو، يا حسين»
نور خدا يكى است، به هرجا كه بردمد ***** يعنى رضاست، عين ضياىِ‌١ تو يا حسين
جاى شما يكى است، چه مشهد، چه كربلا ***** وين نورِ چشم تست، به جاىِ تو يا حسين
كوته مباد دستِ من از دامنِ شما ***** تو دانى، و رسول و خداى تو يا حسين

***

اربعين:
اى كه صد پاره چو گل، در رهِ جانان تنِ تست ***** سرخ رو پرچم اسلام ز پيراهنِ تست
سربلند از سرِ پر نورِ تو شد نيزه ولى ***** آنكه خم پيش ستمكار نشد گردنِ تست
هركجا روشنى از پرتوِ آزادگى است ***** به خدا جلوه‌يى از مشعله‌ى روشن تست

[١] ضياء: نور، روشنائى.