دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٢٨٦ - محمد رضا ياسرى
بيم
بيدادگر از نام و مرامِ تو بُوَد *****
كه ستم سوزترين خلق به پيرامَنِ١ تست
عشق را سرخوشى از نغمه
جان پرورِ تو *****
عقل را روشنى از اخترِ نورافكنِ تست
اى حسينى، كه ترا دامنِ
زهرا پرورد ***** دستِ دلهاىِ جگر سوخته بر دامنِ تست
هرچه را داشتهاى در ره
دين باختهاى *****
شاهدِ دعوىِ من، پيكر و پيراهنِ تست
اربعينِ تو جگر سوزتر از
عاشوراست
***** زانكه يادآورِ بزمِ طربِ دشمنِ تست
نه همين خوابگهت در حرمِ
كرب و بلاست *****
كه به هر دل كه حقيقت طلبد مدفنِ تست
گرچه خوار است «چمن» بر
سر كويت نه عجب *****
كه گلِ باغِ جهان، شاخهاى از گلشن
تست
***
داغ زينب (ع) در قتلگاه:
زينب چو ديد جسم برادر
به روى خاك ***** لرزيد و ناله كرد، كه «يا لَيتَنى فِداك»
گفت اى عزيزِ فاطمه، اى
ميرِ كاروان *****
اين كاروانِ خسته به مأواىِ خود رسان
اى مانده در زمينِ بلا،
وقت رفتن است ***** امّا عنانِ قافله در دستِ دشمن است
اى رهنماىِ خفته در اين
دشتِ پُر خَطَر ***** اينك به پاى خيز، كه شد نوبتِ سفر
بربسته زين سفر، همه را
راهِ چاره بين ***** اى پارهپاره خيز، كه شد نوبتِ سفر
بربسته زين سفر، همه را
راهِ چاره بين ***** اى پارهپاره تن، دلِ ما پارهپاره
بين
اى شاهدانِ عاشق و
پويندگانِ راه *****
مأوايتان به سينهى دلخستگان، چو آه
اى اخترانِ عرش، چراغِ
مزارِتان ***** ما با كدام دل برويم از كنارِتان؟
جمعى شكسته حال و اسيريم
و داغدار
***** دلها به جاى مانده و ما بر شتر سوار
سرهايتان به نيزه اگر
روبروى ماست *****
جان باختن به پاى شما آرزوىِ ماست
اى خفتگانِ خاك، به خون
شما قَسَم ***** تا جانمان بجاست، ستيزيم با ستم
از داغ سينه سوزِ
شهيدانِ خسته تن ***** خون مىرود ز چشمِ شقايق به هر «چمن»
[١] پيرامن: پيرامون، اطراف، دور.