گويى ستم سرشت تو و جور طينت است ***** «بهر خسى كه بار درخت شقاوت است»
«در باغ دين چه با گل و شمشاد كرده‌اى»
زنگار غم گرفت چو آئينه‌ى صفا ***** «معدوم شد مروّت و منسوخ شد وفا»
از حد گذشت جور تو در دشت كربلا ***** «با دشمنان دين نتوان كرد آنچه را»
«با مصطفى و حيدر و اولاد كرده‌اى»
با تير و تيغ خصم تنِ شاه تشنگان ***** كردى لب فرات به درياى خون تپان
زين غم گريست فاطمه در روضه‌ى جنان ***** «حلقى كه سوده لعل لب خود نبى بر آن»
«آزرده‌اش به خنجر فولاد كرده‌اى»
آل على چو ظلم تو در خاطر آورند ***** ياد از جفاى قوم ستم گستر آورند
پس شكوه‌ها ز دست تو بر داور آورند ***** «ترسم ترا دمى كه به محشر درآورند»
«از آتش تو دود به محشر برآورند»

١٢
تا نظم درد خيز تو زيب كتاب شد ***** از آه سردِ خلق سيه آفتاب شد
گوئى جهان سرآمد و روز حساب شد ***** «خاموش محتشم كه دل سنگ آب شد»
«بنياد صبر و خانه‌ى طاقت خراب شد»
با ذكر اين مصيبت جانسوز و دردناك ***** بس جوى خون ز ديده سرازير شد به خاك
ترسم شوند خلق به درياى خون هلاك ***** «خاموش محتشم كه ازين حرف سوزناك»
«مرغ هوا و ماهى دريا كباب شد»
چشم زمانه گشت برين نظم دُرفشان خون دجله دجله مى‌رود از چشم مردمان
از دل قرار برده و از تن همى توان ***** «خاموش محتشم كه ازين شعر خونچكان»
«در ديده اشك مستمعان خون ناب شد»
محنت زده‌ست خيمه و شادى‌ست در گريز ***** جنّ و ملك شدند درين پهنه اشك ريز
گوئى رسيده است فرا روز رستخيز ***** «خاموش محتشم كه ازين نظم گريه خيز»
«روى زمين به اشك جگرگون خضاب شد»
اين نوحه در خزان گلستان حيدرى‌ست ***** در ذكر دردهاى حريم پيمبرى‌ست
در بزم غم چو شعله‌ى جانسوز آذرى‌ست ***** «خاموش محتشم كه فلك بس كه خون گريست»
«دريا هزار مرتبه گلگون حباب شد»
زين موج خيز حادثه مردم در اضطراب ***** طوفان اشك كرده جهان پر ز انقلاب
آتش فكنده در دل و در جان شيخ و شاب ***** «خاموش محتشم كه به سوز تو آفتاب»
«از آه سردِ ماتميان ماهتاب شد»
هرجا نشان غم زده بر پرچم حسين ***** اين جانگداز شعر تو در ماتم حسين