اين سر جدا ز تن شده اكنون حسين توست ***** «اين كُشته‌ى فتاده به هامون حسين توست»
«وين صيد دست و پا زده در خون حسين توست»
دردا كه از شرار غم اندوز تشنگى ***** از دود آهِ شعله برافروز تشنگى
چون شام بوده در نظرش روز تشنگى ***** «اين نخل تركز آتش جانسوز تشنگى»
«دود از زمين رسانده به گردون حسين توست»
تا عهد خويش كوفى بيدادگر شكست ***** بر روى اهل بيت تو آب فرات بست
رنگين به خون عترت پاك تو كرد دست ***** «اين ماهى فتاده به درياى خون كه هست»
«زخم از ستاره بر تنش افزون حسين توست»
چون شام روزگار حريمت سياه گشت ***** يك روز دور چرخ به دلخواه ما نگشت
بنگر ز كوفيان چه ستمها به ما گذشت ***** «اين غرقه‌ى محيط شهادت كه روى دشت»
«از موج خون او شده گلگون حسين توست»
چون بسته شد ز سيل مخالف ره نجات كشتى شكسته‌ايم ز طوفان حادثات
اى خاتم النبيين، وى مير كائنات ***** «اين خشك لب فتاده‌ى ممنوع از فرات»
«كز خون او زمين شده جيحون حسين توست»
با اين عمل كه سر زد ازين قوم كينه‌خواه ***** شد روزگار آل پيمبر ز غم سياه
يزدان پاك هست بر احوال ما گواه ***** «اين شاه كم سپاه كه با خيل اشك و آه»
«خرگه ازين جهان زده بيرون حسين توست»
يا ايّها الرّسول ز بيداد مشركين ***** در خاك و خون تپيده بسى گوهر ثمين
ما را كنون اسير به چنگ عدو ببين ***** «اين قالب تپان كه چنين مانده بر زمين»
«شاه شهيد ناشده مدفون حسين توست»
آن‌سان گريستى كه دل سنگ آب كرد ***** از اشك ديده پر دُر و گوهر تراب كرد
از آه سينه سوز سيه آفتاب كرد ***** «چون روى در بقيع به زهرا خطاب كرد»
«وحش زمين و مرغ هوا را كباب كرد»

١٠
زينب اسير و خسته ز جور و جفا ببين ***** اهل حريم خويش به غم مبتلا ببين
بر اهل بيت بس ستم ناروا ببين ***** «اى مونس شكسته دلان حال ما ببين»
«ما را غريب و بى‌كس و بى‌آشنا ببين»
از جور چرخ دربه‌در آل پيمبرند ***** بى‌مونس و اسير و سيه بخت و مضطرند
در چنگ ظلم مانده و آزرده خاطرند ***** «اولاد خويش را كه شفيعان محشرند»
«در ورطه‌ى عقوبت اهل جفا ببين»
گاهى به سوى كوفه كشانند كوفيان ***** گاهى به سوى شام اسيران ناتوان