مجتبى كاظم زاده عطوفى فرزند ميرزا يحيى متخلص به «عطوفى» در سال ١٣٢٦ ه‌. ش در اصفهان به دنيا آمد. دوران تحصيلات خود را در اصفهان گذراند و در رشته‌ى مكانيك ادامه‌ى تحصيل داد و در ذوب‌آهن اصفهان مشغول به كار شد.

عطوفى از دوره‌ى دبستان شروع به سرودن شعر نمود و در نوجوانى وارد انجمن‌هاى ادبى اين شهر شد. وى در سال ١٣٧٤ به تأسيس انجمن ادبى - هنرى فرزانگان اصفهان همّت گماشت. عطوفى شاعرى غزل سراست و در مثنوى و رباعى هم توانمند است. بيشتر اشعارش اجتماعى - مذهبى و عرفانى است. پس از مرگش دخترش مرجان اشعار پدر را در كتابى با عنوان ديوان عطوفى اصفهانى گرد آورده و به چاپ رسانده است.

عطوفى در سال ١٣٨١ ه‌. ش در اصفهان درگذشت.١

-*-
تا قيامت در نى هستى نوا دارد حسين ***** صد نيستان نى‌نوا در نينوا دارد حسين
در دل صاحبدلان دارد مكان سلطان عشق ***** بر سرير سينه‌ى عشاق جا دارد حسين
از لب پيغمبران جاريست آيات خدا ***** بر لب ختم رُسل مدح و ثنا دارد حسين
گرچه شأن انبيا از اولياء افزون‌تر است ***** فرّ و شوكت در ميان انبيا دارد حسين
كعبه‌اش ميقات وصل كربلا كوى مناست ***** از صفا تا مروه سعى كربلا دارد حسين
روز عاشورا وفاى عهد غوغا مى‌كند ***** چونكه پيمان شهادت با خدا دارد حسين
ظهر عاشورا نماز عشق و خون و وصل خواند ***** تا نماز اين رُكن ايمان را به پا دارد حسين
روزگار از بى‌وفايى شرمسارِ كربلا ***** گرچه هفتاد و دو يارِ با وفا دارد حسين
تا ابد در رزمگاهِ دين مبين ***** بس شهيد بى‌نشان درد آشنا دارد حسين
بر شفاعت شيعيان دارند يك دنيا اميد ***** چون به محشر صد قيامت خونبها دارد حسين٢

***
حسين سلسله جنبان جاودانه‌ى عشق ***** طنين زمزمه‌ى آتشين ترانه‌ى عشق
بزرگ قافله سالار عاشقان جهان ***** شكوه و جلوه‌ى دنياى عارفانه‌ى عشق
حماسه‌سازترين مرد صحنه‌ى تاريخ ***** اصيل و ناب‌ترين آيت و نشانه‌ى عشق
به وصل دوست چنان عاشقانه دل را باخت ***** كه بست بار سفر از حرم به خانه‌ى عشق
به كربلاى معلاّ به وصل يار رسيد ***** كشيد تا به فلك شعله را زبانه‌ى عشق
نديد چشم فلك جز به ظهر عاشورا ***** كمال جلوه‌ى آيينه‌ى يگانه‌ى عشق
رسيد تا به مقامى كه عرش هم لرزيد ***** حسين عارف اسرار محرمانه‌ى عشق

[١] ديوان عطوفى اصفهانى؛ مقدمه با تلخيص.

[٢] همان؛ ص ١٤.