دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٣٩٦ - بهرام سياره
كربلا
يعنى ستيزِ با ستم ***** كربلا يعنى خروشِ دمبهدم
كربلا يك مير و هفتاد و
دو مرد ***** كربلا يعنى شرف يعنى نبرد
خون گرم آويزه شمشير سرد ***** نعره و سُمّ ستور و خاك و گَرد
كربلا ترسيمى از نور و
صَدا١ *****
حالتى با چشم و با گوش
آشنا
كربلا تكرار در تعداد
اشك ***** كربلا فرياد خون، فرياد اشك
حرمت نامش به هر دردى
دوا ***** تربتش چون «يا خدا» مشكلگشا
كربلا يعنى كرامت داشتن ***** رفتن و با خون خود گل كاشتن
كربلا يك دفتر و صد
سرگذشت ***** لحظهى از هرچه مىبايد گذشت
كربلا يعنى ز دل «ياهو»
زدن ***** بر سر نعش جوان زانو زدن
كربلا يعنى بها پرداختن ***** گاه با پا، گاه با سر تاختن
كربلا آغاز راهى بس دراز ***** كربلا يعنى سلامِ يك نماز
كربلا يعنى خيام افروختن ***** آشيان از مرغ سقّا سوختن
كربلا يعنى نرفتن زير
بار ***** كربلا يعنى دويدن روى خار
كربلا هر دادخواهى را
اميد ***** كربلا نيروى زانوى شهيد
كربلا پنهان درون آبها ***** كربلا شيرازهى محرابها
كربلا در سينه الهامِ
نَفَس ***** كربلا آوازِ بيرونِ قفس
كربلا يعنى گذشت از هرچه
هست ***** آب را از خويش راندن با دو دست
كربلا يعنى خُمى لبريز
مى ***** گل شكفتن بر ستيغ چوبِ نى
معتكف در آشيان يادها ***** كربلا پيچيده در فريادها
كربلا قدر هزاران سال
داغ ***** يك زيارتگاه و يك دنيا چراغ
كربلا هر واژهاش صد
اعتبار ***** كربلا هر لحظهاش صد افتخار
كربلا ديباچهى فرزانگى ***** يك زن و هفت آسمان مردانگى
يك زن و يك شورش و يك يا
خدا ***** انفجارى پر تشعشع، پر صدا
كربلا ميخانهاى با صد
سبو ***** كربلا يعنى شرافت، آبرو
ضعف را با نام آل
اللهيان ***** نيست نسبت اى خداوند بيان
اى كه جز اين صحنهسازى
مىكنى ***** با سخن طفلانه بازى مىكنى
كربلا غمنامهى افسوس
ماست ***** كربلا عطر گلِ ناموس ماست
گرچه بايد با غمش
بگريستن ***** اى خوشا يكدم حسينى زيستن
آن كه نسپارى به خاطر
نام كس ***** بردبارى كار عباس است و بس
گرچه استغنا كلامى كامل
است ***** تشنه برگشتن ز دريا مشكل است
[١] صَدا يعنى پژواك و انعكاس صدا.