به سرخى شفق از چشم اعتبار نظر كن ***** كه خون شده جگر چرخ و آيد از ره ديده
چه نوبتى زده بام چرخ، نوبتى غم ***** كه نوبت غم و اندوه اهل بيت رسيده
ز دست فتنه گريبان صبح چاك نظر كن ***** مگر كه پيرهن صبر زينب است دريده
چو لاله داغ به دل گشته مريم از غم و محنت ***** كه دست چرخ گلى از رياض فاطمه چيده
فرات را شده دل خون و رنگ گشته دگرگون ***** كه خضر بر لب او آب زندگى نچشيده
بجز به كوفه و مهمانى سليل پيمبر ***** شهيد گشتنِ مهمان تشنه كس نشنيده
كدام تير نبود از قضا به تركش طغيان ***** كه نور ديده‌ى خير النساء به جان نخريده
نشسته خار به قلب نبى كه جسم حسينش ***** چو شاخ گل شد و پيكان به جاى غنچه دميده
سرى و سينه‌اى آورده ارمغان شفاعت ***** ز سمّ اسب شكسته، ز تيغ شمر بريده
در آن هواى چو آتش تمام راز عطش غش ***** نه تاب در دل و نه آب در گلوى تفيده
به لوح سينه يكى نيل القتيل كشيده ***** به گوش هوش يكى بانگ الرحيل شنيده
يكى چو جان مجسّم به روى خاك فتاده ***** يكى چو روح مصوّر به خون خويش تپيده
به دامن پدر، اكبر سرور قلب پيمبر ***** سپرده جان وز دنيا به سوى خدا چميده
برادرى سوى نعش برادر آيد و بيند ***** قفس شكسته، قفس‌دار خسته، مرغ پريده
گلوى اصغر بى‌شير چاك گشته ز پيكان ***** كمان حرمله تا از كمين كمانه كشيده
ز پا برهنه سوى شام ره سپرده زينب ***** كدام خار مغيلان به پاى دل نخليده
فلك پر آبله رخساره كرده تا كه سكينه ***** شدش پر آبله پايش به روى خار دويده
چو لايق است كه بهر طراز جامه‌ى «يحيى»
كه ليقه آورد از زلف حور، دوده ز ديده

***

در رثاء حضرت سيّد الشهداء «ع»:
بجز حسين نداريم چون طريق نجاتى ***** به ذات عين صفات از صفات مظهر ذاتى
كه تشنه بدهد در كنار شطّ فراتى ***** دموع عينك لو لم تكن على الوجنات١
من المبّدل للسّيئات بالحسنات٢
شهيد راه خدا و شفيع روز قيامت ***** خديو كشور ايجاد و شاه ملك امامت
ز بهر رزم مخالف نمود راست چو قامت ***** به خيمه‌گاه حريمش قيام كرد قيامت
لقد نظرن اليه العيال بالحسرات٣

[١] اشك‌هاى چشمت اگر به گونه‌هايت نبود.

[٢] چه چيزى مى‌توانست بدكارى‌ها را به نيكى‌ها تبديل نمايد؟

[٣] زنها و فرزندان با حسرت به سويش مى‌نگريستند.