مجتبى طهمورثى در سال ١٣٤٤ ه‌. ش در قصر شيرين به دنيا آمد. قسمتى از دوران كودكى و نوجوانى را در زادگاه خود گذراند و پس از آغاز جنگ تحميلى به همراه خانواده مجبور به مهاجرت به كرمانشاه شد. ديپلم خود را در آنجا گرفت و براى ادامه‌ى تحصيل وارد دانشگاه شهيد بهشتى تهران شد و در رشته‌ى علوم اقتصادى ليسانس گرفت.

طهمورثى از نوجوانى به سرودن اشعار پرداخت و از حافظ خوانى پدر تأثير پذيرفته است. شعرهاى او به صورت پراكنده در نشريات منتشر شده است. وى هم اكنون ساكن تهران است و مميز مالياتى وزارت دارايى مى‌باشد و با حوزه‌ى هنرى نيز همكارى دارد.

از طهمورثى تاكنون كتاب «با هر بهار» كه مجموعه شعر وى مى‌باشد منتشر شده است.

-*-

نجابت موزون:
زنى نشسته به قتل برادرش به تماشا ***** ز خيمه‌گاه كبودش به برزخى ز تمنّا
زنى كه مونس درد و زنى كه همدم داغ است ***** زنى به جذبه‌ى حيدر، زنى به جلوه‌ى زهرا
دلش، صحارى سوزان، زبان، زبانه‌ى آتش ***** پر از حكايت زخم و پر از روايتِ يغما
شكسته پشتِ فلك در مقابلش چه بگويم ***** چگونه مى‌برد اين غم به دوش خسته خدايا؟!
خطابه‌هاى غرورش، در اوج رخ نگاهش ***** نبيند آنچه كه بيند، مگر به صورت زيبا
چراغدار ولايت در آن جنون و سياهى ***** كسى نبوده به غير از عقيله دختر مولا
ضريح خونِ تو دل را اسير شيوه‌ى خود كرد ***** الا نجابت موزون، الا اسارت شيوا

***

پشت حصار حرم:
دل، پشتِ حصار حَرَمت، خسته‌ترين است ***** در سايه‌ى ديوار تو بنشسته‌ترين است
بگشا گره از بال فرو بسته‌ى پرواز ***** كاين خيل كبوتر به تو وابسته‌ترين است
سازى‌ست شكسته دلِ آيينه تباران ***** بنواخته‌اى آنچه كه بشكسته‌تر اين است
زنجير غلامان تو، تا نوحه‌گرى كرد ***** چشمان به خود تر شده سردسته‌ترين است
عمرى‌ست كه در ديده‌ى ما شور فرات است ***** تا ديده به تاريخ تو پيوسته‌ترين است
پيشانى عشّاق تو را مِهر تو مُهر است ***** اين نفس جبينى‌ست كه برجسته‌ترين است
نذرت چه كنم‌؟ غيرِ نفس‌هاى بريده ***** تا هست در اندوه تو بگسسته‌ترين است