دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٥٤٠ - سلمان هراتى
سلمان هراتى
سلمان هراتى در سال ١٣٣٨ ه. ش در روستاى «مزردشت» از توابع تنكابن استان مازندران به دنيا آمد. او در رشتهى تربيت معلّم به تحصيل پرداخت و سپس از سال ١٣٦٢ به عنوان معلّم در روستاهاى گيلان به خدمت پرداخت.
سلمان هراتى از شاعران بنام عصر انقلاب اسلامى است كه در بارورى شعر پس از انقلاب سهمى ويژه داشت. روانى زبان و بهرهگيرى و تأثيرپذيرى از محيط و فضاى معنوى انقلاب و انديشهى پويا از ويژگيهاى شعر هراتى است. زبان و انديشه و ديدگاه نوينى در اشعار او جلوهگر است. شعر سلمان با تصاويرى بديع از طبيعت و حالات درونى انسان و ارتباط با خدا داراى مضمونى اجتماعى و پرشور است. او تمام صداقت و صميميت خود را در قالب شعرهايش مىريخت. شعر او از نظر لحن و بيان تصاوير طبيعت و زندگى و سادگى گفتار، شباهتهايى با شعر سهراب سپهرى را تداعى مىكند. سلمان هراتى در قوالب گوناگون شعر فارسى شعر سروده، اما بيشتر سرودههاى او در قالب شعر منثور (سپيد) است. در خلال زبان شعر او اصالت و خلاقيت خاص او در آفرينش تصاوير و بيان انديشه و نوگرايى ذهن و زبان هويداست. به طور كلى سلمان هراتى شاعرى است نوجو كه با زبان زلال و صميمى و دور از ابهام در شعر معاصر سعى نمود اعتقادات مذهبى را با مسائل روز پيوند دهد، امّا متأسفانه مرگ زود هنگام او بيش از اين به او امان نداد. و به سال ١٣٦٥ شمسى در يك حادثهى رانندگى جان خود را از دست داد. از او مجموعههاى «از آسمان سبز»، از «اين ستاره تا آن ستاره» و «درى به خانهى خورشيد» انتشار يافته است.١
-*-
شام غريبان:٢
(١)
پايان آن حماسهى
دردآلود
شامى غريب بود
شامى گرفته و غمناك
ديگر هميشه شعر
ديگر هميشه مرثيه
در بحر اشك بود
(٢)
بعد از فروفتادن خورشيد
از شانههاى مضطرب صبح
فردا هميشه غمزده و گنگ
در هيئت غبار مىآيد
[١] دريچهاى به دنياى شعر فارسى؛ ص ٦٧٣.
[٢] درى به خانه خورشيد؛ ص ٦٣ و ٦٤.