نصر اللّه مردانى «ناصر» به سال ١٣٢٦ ه‌. ش در سرزمين كهن و باستانى كازرون ديده به جهان گشود. تحصيلات خود را در همان جا به پايان برد و هم اكنون نيز ساكن كازرون است. اما به دليل دارا بودن مسئوليت‌هاى فرهنگى بسيارى از اوقات خود را در تهران مى‌گذراند. از دوران كودكى شعر گفتن را آغاز كرد و خيلى زود در مطبوعات جايى براى خود باز كرد. به غزل بيشتر از ساير قوالب شعر پارسى گرايش دارد و معتقد است غزل سرايى حسّاسيّت و ذهنيتى وسيع و تخيّلى قوى مى‌طلبد. خيال نيز در ساختار مضامين بديع شعر مردانى نقش اساسى دارد. وى طبعى روان دارد١.

آثار چاپ شده‌ى وى عبارتند از: «قيام نور»، «خون نامه‌ى خاك»، «آتش نى»، «شعر اربعين»، «قانون عشق»، «گزيده ادبيات معاصر، شماره ١١»، و دو مجموعه‌ى «شهيدان شاعر» و «منظومه شهادت» را گردآورى نموده است.

-*-

بانوى اسلام:
زينب، اى بانوى اسلام! سلام ***** اى پيام‌آور خونين قيام
زينب! اى اسوه ايثار و خروش ***** بيرقِ داد گرفتى تو به دوش
زينب اى شير زن كربُ بلا ***** جوش با خون تو زد خون خدا
زينب! اى آينه‌ى روشن حق ***** خرّم از اشك تو شد گلشن حق
زينب! اى زاده‌ى زهراى بتول ***** از تو پاينده بود دين رسول
زينب! اى عصمت تو شوكت زن ***** وارثى، وارث هفتاد و دو تن
زينب! اى گوهر درياى وقار ***** صبر از صبر تو، بى‌صبر و قرار!
زينب! اى خواهر آزاد حسين ***** بود فرياد تو، فرياد حسين
زينب! اى پاكتر از چشمه‌ى نور ***** كس نيامد به جهان چون تو صبور
سينه‌ات سوخته از داغ حسن ***** سرخ از اشك تو، گل‌هاى چمن
خطبه‌ات رونق بيداد شكست ***** كاخ بيداد ز بنياد شكست٢

***

ميدان عطش:
آنچه در سوگ تو اى پاكتر از پاك گذشت ***** نتوان گفت كه هر لحظه، چه غمناك گذشت
چشم تاريخ در آن حادثه‌ى تلخ چه ديد ***** كه زمان مويه‌كنان از گذر خاك گذشت
سر خورشيد بر آن نيزه‌ى خونين مى‌گفت ***** كه چه‌ها بر سر آن پيكر صد چاك گذشت
جلوه‌ى روح خدا در افق خون تو ديد ***** آن كه با پاى دل از قلّه‌ى ادراك گذشت

[١] تذكرۀ شعراى معاصر؛ ص ٢٧٠.

[٢] بال سرخ قنوت؛ ص ٣٣٧.