دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٦٧٧ - عبد الحميد رحمانيان
عبد الحميد رحمانيان
عبد الحميد رحمانيان فرزند حسين متخلص به «ايليا» در سال ١٣٥١ ه. ش در جهرم به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاهش گذراند و ليسانس خود را از دانشگاه شهيد بهشتى تهران در رشته حقوق قضايى اخذ نمود.
وى فعاليتهاى شعرى خود را از سال ١٣٦٧ و با حضور در انجمنهاى ادبى استان فارس به طور جدى آغاز نمود. از ايشان مجموعه نثر ادبى به نام «محاصره» به چاپ رسيده است.
رحمانيان مسئوليتهاى مختلفى در انجمنهاى ادبى و مطبوعات داشته است و هم اكنون در مشاغل قضايى مشغول به كار است. تمايل وى بيشتر به سرودن غزل است.
-*-
مرز محال:
بر قلّههاى مرز محال
ايستاده است *****
اين زن كه بر مدار كمال ايستاده است
اين كيست اين فرشته شيدا
كه در نبرد ***** همپاى مردهاى زلال ايستاده است
در پيش خطبههاى خدا
آتشين او
***** شيطان هزار مرتبه لال ايستاده است
در درك اين نهايت بالا
بلند عصر
***** انسان در ابتداى خيال ايستاده است
اين كيست؟ انعكاس صدايى
سليستر
***** در شام بىستاره بلال ايستاده است
پاسخ دهيد بارش بهتى
عجيب را
***** وقتى سئوال پشت سئوال ايستاده است
سالى گذشت و ما همگى
منحنى شديم *****
زينب هنوز اين همه سال ايستاده است ***
براى حضرت عبد اللّه بن حسن (ع):
اين كيست از خورشيد مولا
ماهروتر
***** بىتابتر، عاشقتر، عبد اللّه روتر
مىگفت من دست از حسينم
برندارم
***** الاّ شود بازويم از خون وضو، تر
مىگفت اى شمشيرها دستم
مگيريد ***** مرگ از جگر دارد بيايد روبروتر
مىگفت و با دست عمويش
عهد مىبست ***** چشم زمين از حسرت اين گفتگو، تر
واى آن گلوى ناز سيراب
عطش بود
***** شد عاقبت از دست آن صاحب سبو، تر
آنجا حسين افتاد و اينجا
كودكى ناز
***** افتاد در دست يزيدى تند خوتر
بابا نبود اما برايش نوحه
خواندند ***** چشم خدا تر گشت و چشمان عمو تر
در عالم اى شمشيرها پيدا
نكرديد ***** آيا كسى نزد خدا با آبروتر؟!