دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٧٤١ - سنايى
خرد گر پيشواى عقل باشد ***** پس اين واماندگان را پيشوا كو
سراسر جمله
عالم پر يتيمست ***** يتيمى در عرب چون مصطفا كو
سراسر جمله
عالم پر ز شيرست ***** ولى شيرى چو حيدر باسخا كو
سراسر جمله
عالم پر زنانند ***** زنى چون فاطمه خير النسا كو
سراسر جمله
عالم پر شهيدست ***** شهيدى چون حسين كربلا كو
سراسر جمله
عالم پر امامست ***** امامى چون على موسى الرضا كو
سراسر جمله
عالم پر ز مردست ***** ولى مردى چو موسى با عصا كو
سراسر جمله
عالم پر حديثست ***** حديثى چون حديث مصطفا كو
سراسر جمله
عالم پر ز عشقست ***** ولى عشق حقيقى با خدا كو
سراسر جمله
عالم پر ز پيرست ***** ولى پيرى چو خضر با صفا كو
سراسر جمله
عالم پر ز حُسنست ***** ولى حُسنى چو يوسف دلربا كو
سراسر جمله
عالم پر ز دردست ***** ولى دردى چو ايوب و دوا كو
سراسر جمله
عالم پر ز تختست ***** ولى تخت سليمان و هوا كو
سراسر جمله
عالم پر ز مرغست ***** ولى مرغى چو بلبل با نوا كو
سراسر جمله
عالم پر ز پيكست ***** ولى پيكى چو عمر بادپا كو
سراسر جمله
عالم پر ز مركب ***** ولى مركب چو دلدل خوش روا كو
سراسر كان
گيتى پر ز مس شد ***** ز مس هم زر نيامد كيميا كو
سنايى نام
بتوان كرد خود را ***** وليكن چون سنانيشان سنا كو١***
صفت قتل حسين (ع) به اشاره يزيد:
پسر مرتضى
امير حسين
***** كه چنونى نبود در كونين
اصل او در
زمين علّيّين ***** فرع او اندر آسمان يقين
اصل و فرعش
همه وفا و عطا ***** عفو و خشمش همه سكون و رضا
خُلق او
همچو خُلق پاك پدر ***** خُلق او همچو خُلق پيغمبر
مصطفى مرو
را كشيده به دوش ***** مرتضى پروريده در آغوش
بر رخش انس
يافته زهرا ***** كرده بر جانش سال و ماه دعا
به سر و روى
و سينه در ديدار ***** راست مانند احمد مختار
دُرّى از
بحر مصطفى بوده ***** صدفش پشت مرتضى بوده
عقل دربند
عهد و پيمانش ***** بوده جبريل مهد جنبانش
دشمنان قصد
جان او كردند ***** تا دمار از تنش برآوردند
[١] ديوان حكيم سنايى غزنوى؛ ص ٢٨٩.