محمد عابد تبريزى متخلّص به «عابد» فرزند تاج الشعرا (مولانا يتيم) كه به سال ١٣١٣ شمسى ه‌. ش در يك خانواده‌ى متدين و فاضل در تبريز متولد شده است عابد پس از خاتمه‌ى تحصيلاتش اداره‌ى حسابدارى يك شركت را عهده‌دار شد و سپس در بانك تجارت مشغول كار گرديد.

عابد اشعار تركى و فارسى مى‌سرايد و در فنون شعر مهارت و اطلاعات كافى دارد و در شعر سبك هندى را انتخاب كرده است.١

-*-
ز درد دل بگويم، يا غم دلدار يا، هر دو ***** ز جور خصم نالم، يا فراق يار، يا هر دو
به خون دل نمى‌دانم ز دامان گرد غم شويم ***** برادر! يا به اشك ديده‌ى خونبار، يا هر دو
من اندر گلشن هستى، چو در فصل خزان، بلبل ***** ز هجر گل بنالم، يا جفاى خار، يا هر دو
ز بخت بد، ندانم اين چنين بى‌خانمان گشتم ***** و يا از گردش گردون كج رفتار، يا هر دو
صبورى بر غم مرگ حبيبان سخت‌تر باشد ***** تحمّل يا به جور و طعنه‌ى اغيار، يا هر دو
چو ابر نوبهارى، حاليا در حيرتم، گريم ***** به حال خويش، يا اطفال بى‌غمخوار، يا هر دو
شكايت پيش پيغمبر برم، مبهوت و حيرانم ***** ز بيداد مسلمانان، و يا كفّار، يا هر دو
به روى صفحه از درياى طبع پرگهر «عابد» ***** فشاند لؤلؤتر، يا دُرِ شهوار، يا هر دو

***

آب
اى صافى روشن گهر، اى گوهر صافى روان ***** سياله چون جانى به تن آئينه چون جسمى به جان
كه گوهر الماس‌گون، گه رام هستى گه حرون ***** گه از درون، گه از برون، ذرات را بخشى توان
باغ و رياحين از تو خوش، سورى و نسرين از تو خوش ***** آن از تو خوش، اين از تو خوش، آن را توان اين را روان
آويزه‌ى گوش فلك، آميزه‌ى روح سمك ***** محتاج فيضت يك به يك، افلاك و خاك و انس و جان
هم از تو نزهت در چمن، هم از تو خرّم نسترن ***** قوتى به رگهاى سمن، خونى به عرق ارغوان
سرسبزى صحرا ز تو، سرشارى دريا ز تو ***** هر جلوه در هر جا ز تو، گر آشكار و گر نهان
سرو از تو در بالندگى، ابر از تو در بارندگى ***** هرجا نشان از زندگى، گرديده از نامت عيان
اى آب، اى اكسير جان، اى قُوّت سيال و روان ***** از هست تو هست جهان، از بود تو بودِ مكان
اى آب، اى طبعت صفا، اى هر لبى را آشنا ***** چون شد، شدى در كربلا، بيگانه با لب تشنگان
آنگه، كه هر طفلى لبش، پژمرده چون گل از عطش ***** بودى تو در آن كشمكش در دشت و در صحرا، روان
نار عطش سور، آن شرر، اطفال را، زد بر جگر ***** اما تو اندر دشت و در، سياله بودى هر كران

[١] تذكره شعراى آذربايجان؛ ج ٣؛ ص ٥٢٤.