*
در كربلا خورشيد هم خون گريه مى‌كرد ***** نهر فرات و رود كارون گريه مى‌كرد
در خاك و خون اجساد پاكان غوطه‌ور بود ***** هر سو فتاده پيكرى بى‌دست و سر بود
دستان عباس دلاور را بريدند ***** با كام خشك او را به خاك و خون كشيدند
بر روى طفل شيرخواره آب بستند ***** بر حنجر خشكيده‌اش پيكان شكستند
هفتاد و دو نخل به خون گشته شناور ***** گشتند پاره، پاره از شمشير و خنجر
اموال آل اللّه را غارت نمودند ا ***** ز چهره‌ى محجوبشان معجر ربودند

*
زينب قيام كربلا را زيب و زين بود ***** زينب پيام خونِ گلگون حسين بود
از نينوا تا شام، زينب در نوا بود ***** زينب امير كاروان كربلا بود
چون خيمه‌ها در آتش بيداد مى‌سوخت ***** زينب درون خيمه‌ى سجاد مى‌سوخت
زينب كه بر خيل اسيران راهبر بود ***** با رأس خونين برادر هم سفر بود
خورشيد را زينب به روى نيزه‌ها ديد ***** از رأس پر خون آيه‌هاى نور بشنيد
زينب به ميدان سخن مثل على بود ***** تيغ زبانش در كلامش مُنجلى بود
زينب سفير كشتگان كربلا بود ***** زينب پيام خونِ مردان خدا بود
زينب ز خون پاكبازان پرچمى ساخت ***** وندر بلنداى جهان آن را برافراشت
از خطبه‌هاى زينب كبرى به كوفه ***** روئيد نخل انقلابى پر شكوفه
در نهضت خونين فرزند پيمبر ***** زينب زبانى داشت بُرّانتر ز خنجر
زينب از آن هنگام، تا روزى كه جان داشت ***** هرجا حديث كربلا را بر زبان داشت١

***

اگر زينب نبود:
از قيام كربلا و نهضت سرخ حسين ***** انقلابى كى به پا مى‌شد اگر زينب نبود
ابر ظلمت چهره‌ى خورشيد را پوشانده بود ***** حق ز باطل كى جدا مى‌شد اگر زينب نبود
خون هفتاد و دو تن عشاق دشتِ نينوا ***** پايمال اشقيا مى‌شد اگر زينب نبود
در دلِ آتش امامِ ساجدين جان مى‌سپرد ***** قطع نسل مصطفى مى‌شد اگر زينب نبود
از تفِ خورشيد و هُرمِ آتش و سوزِ عطش ***** جمع طفلان را چه‌ها مى‌شد اگر زينب نبود
هر طرف طفلى ز شاه دين پريش و تشنه‌لب ***** در بيابانها رها مى‌شد اگر زينب نبود
بر اسيران در مسيرِ شام از جورِ عدو ***** محنتِ بى‌انتها مى‌شد اگر زينب نبود
از بيان خطبه‌هاى كوفه و بزم يزيد ***** كى حقايقِ برملا مى‌شد اگر زينب نبود

[١] همان؛ ص ١١٣-١١٥.