دانشنامه‌ شعر عاشورایی

(١)

تطور و تحول در شعر فارسى

٧١٥ ص

(٢)

فصل اول شعراى متقدّم

ابو سعيد ابى الخير

خواجه عبد اللّه انصارى

رشيد الدين و طواط

كمال الدين اصفهانى

اوحد الدين مراغهاى

شاه نعمت اللّه ولى

محمد بن حسام خوسفى

كمال الدين حسين خوارزمى

٧٩٠ ص

(٣٠)

بابا فغانى شيرازى

فصل دوم شعراى متأخر

ميرزا صابر زوّارهاى

٨٢٣ ص

(٤٠)

محمد حسين آذربايجانى

حاج محمد كريم خان كرمانى

رضا قلى خان هدايت

نياز اصفهانى (جوشقانى)

محمود خان ملك الشعراء

اديب الممالك فراهانى

١٠٣١ ص

(٨٦)

ابو القاسم الهامى (لاهوتى)

سيد موسى سبط الشيخ

شيخ عبد السلام تربتى

فصل سوم شعراى معاصر

عبد العلى نگارنده

عبد الحسين وكيلى (آهى)

عبد الرحمن پارسا تويسركانى

احمد ناظرزاده كرمانى

مرتضى طايى شميرانى

حبيب اللّه فضايلى

محمد على صاعد اصفهانى

سيد على اكبر بهشتى

١٢٤٢ ص

(١٥٩)

سيد شهاب موسوى آرانى

سيد محمد خسرو نژاد

١٢٧٧ ص

(١٧٥)

خدا داد نورايى اراكى

على شريعتى مزينانى

ذبيح اللّه صاحبكارى

سيد محمد حسن صفوى پور

پاشا صميمى خلخالى

محمد رضا شفيعى كدكنى

سيد رضا مير جعفرى

سيد على موسوى گرما رودى

محمد جواد غفور زاده

بهاء الدين خرمشاهى

سيد محمد عباسيه كهن

سيد هاشم نبى زاده

مجتبى كاظم زاده عطوفى

ابو القاسم حسينجانى

محمد على معلم دامغانى

محمد رضا سهرابى نژاد

پرويز بيگى حبيب آبادى

محسن صافى گلپايگانى

محمد رضا سهرابى نژاد

پرويز بيگى حبيب آبادى

محسن صافى گلپايگانى

محمد حسين جعفريان

حميد رضا شكار سرى

عبد الرحيم سعيدى راد

سيد اكبر مير جعفرى

حبيب اللّه بخشوده

١٦٦٣ ص

(٣٢٦)

مجيد مرادى رود پشتى

محسن حسن زاده ليله كوهى

١٦٧٦ ص

(٣٣٤)

عبد الحميد رحمانيان

سيد محمد ضياء قاسمى

١٦٨٥ ص

(٣٤٣)

منصوره عرب سرهنگى

فهرست منابع و مآخذ

نمايه اشعار فارسى

نمايه اماكن جغرافيايى

١٧٦٧ ص

(٣٥٨)

نمايه قبايل، خاندان، فرق و مذاهب

دانشنامه‌ شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٤٤٣ - احد ده بزرگى

رباعى:
افراشت ز مهر، بيرق يارى را ***** خوش برد به سر طريق ديندارى را
شد (حُرّ) و دريد پرده‌ى ظلمت را ***** شد مست و سرود شعر بيدارى را

***
شد دامنش از شرم پر از لاله‌ى سرخ ***** سر زد ز گلوگاه دلش، ناله‌ى سرخ
آن نادم آگاه دل آزاده ***** چون قرص قمر شكفت در هاله‌ى سرخ

***
از مشرق سرخ ديده، دل سر مى‌زد ***** خون، خنده به برق برق خنجر مى‌زد
گرديد قصا معطّر، آنگاه كه تيغ ***** گلبوسه به پيشانى (اكبر) مى‌زد

***
گلگونه‌ى آفتاب، درهم از چيست‌؟ ***** پشت فلك و قامت مه، خم از چيست‌؟
گر نيست عزاى عشق بر پا اى عقل! ***** پر شور چو روز حشر عالم از چيست‌؟

***
در باغ سپيده تا قدم زد خورشيد ***** از داغِ دلِ شكفته، دم زد خورشيد
با نيزه‌ى شب شكار، بر لوح فلق ***** خون نامه‌ى اختران رقم زد خورشيد

***
دين را هرگز فداى دنيا نكنم ***** با دشمن دوست‌كُش مدارا نكنم
از پاى دگر نمى‌نشينم، هرگز! ***** تا پرچم سرخ عشق برپا نكنم

***
سرمست به راه دل، قدم بايد زد ***** خون نامه‌ى عشق را، رقم بايد زد
با رشحه‌ى خون، سپيده دم چون خورشيد ***** نظم شب ظلم را به هم بايد زد

***
يكباره چو مهر، شعله‌ور گشت عبّاس ***** سوزنده‌تر از خشم شرر گشت عبّاس
با ياد لب خشك جگر گوشه‌ى عشق ***** از شطّ فرات، تشنه برگشت عبّاس

***
از ساغر ماه، باده نوشيد و گذشت ***** بر تن زره از ستاره پوشيد و گذشت
بى‌دست، كنار شطّ خونين فرات ***** خورشيد صفت به شب خروشيد و گذشت

***
سرلشگر پير عشق، افتاد به خاك ***** آن شير دلير عشق، افتاد به خاك
زد خواهر عشق دست غم بر سر و گفت: ***** اى واى وزير عشق افتاد به خاك!

***