دانشنامه‌ شعر عاشورایی

(١)

تطور و تحول در شعر فارسى

٧١٥ ص

(٢)

فصل اول شعراى متقدّم

ابو سعيد ابى الخير

خواجه عبد اللّه انصارى

رشيد الدين و طواط

كمال الدين اصفهانى

اوحد الدين مراغهاى

شاه نعمت اللّه ولى

محمد بن حسام خوسفى

كمال الدين حسين خوارزمى

٧٩٠ ص

(٣٠)

بابا فغانى شيرازى

فصل دوم شعراى متأخر

ميرزا صابر زوّارهاى

٨٢٣ ص

(٤٠)

محمد حسين آذربايجانى

حاج محمد كريم خان كرمانى

رضا قلى خان هدايت

نياز اصفهانى (جوشقانى)

محمود خان ملك الشعراء

اديب الممالك فراهانى

١٠٣١ ص

(٨٦)

ابو القاسم الهامى (لاهوتى)

سيد موسى سبط الشيخ

شيخ عبد السلام تربتى

فصل سوم شعراى معاصر

عبد العلى نگارنده

عبد الحسين وكيلى (آهى)

عبد الرحمن پارسا تويسركانى

احمد ناظرزاده كرمانى

مرتضى طايى شميرانى

حبيب اللّه فضايلى

محمد على صاعد اصفهانى

سيد على اكبر بهشتى

١٢٤٢ ص

(١٥٩)

سيد شهاب موسوى آرانى

سيد محمد خسرو نژاد

١٢٧٧ ص

(١٧٥)

خدا داد نورايى اراكى

على شريعتى مزينانى

ذبيح اللّه صاحبكارى

سيد محمد حسن صفوى پور

پاشا صميمى خلخالى

محمد رضا شفيعى كدكنى

سيد رضا مير جعفرى

سيد على موسوى گرما رودى

محمد جواد غفور زاده

بهاء الدين خرمشاهى

سيد محمد عباسيه كهن

سيد هاشم نبى زاده

مجتبى كاظم زاده عطوفى

ابو القاسم حسينجانى

محمد على معلم دامغانى

محمد رضا سهرابى نژاد

پرويز بيگى حبيب آبادى

محسن صافى گلپايگانى

محمد رضا سهرابى نژاد

پرويز بيگى حبيب آبادى

محسن صافى گلپايگانى

محمد حسين جعفريان

حميد رضا شكار سرى

عبد الرحيم سعيدى راد

سيد اكبر مير جعفرى

حبيب اللّه بخشوده

١٦٦٣ ص

(٣٢٦)

مجيد مرادى رود پشتى

محسن حسن زاده ليله كوهى

١٦٧٦ ص

(٣٣٤)

عبد الحميد رحمانيان

سيد محمد ضياء قاسمى

١٦٨٥ ص

(٣٤٣)

منصوره عرب سرهنگى

فهرست منابع و مآخذ

نمايه اشعار فارسى

نمايه اماكن جغرافيايى

١٧٦٧ ص

(٣٥٨)

نمايه قبايل، خاندان، فرق و مذاهب

دانشنامه‌ شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٤٦٦ - حسين اسرافيلى

بانگى از قتلگاه مى‌آيد ***** «هان برادر، برادرت درياب»١

*** (بياد سفير حضرت سيد الشهداء حضرت مسلم) (ع)

هم تبار قبيله‌ى طوفان:
دارد از گرد راه مى‌آيد ***** هم تبار قبيله‌ى طوفان
نامه‌ى كوفيان به خورجينش ***** همره شوق بيعت و پيمان

*
با شتاب از كناره مى‌گذرد ***** چفيه و چهره‌اش غبار آلود
مى‌رود همچو باد در دل دشت ***** نفس باره‌اش بخار آلود

*
مى‌كند سايه‌بان چشمانش ***** دست را همچو شاخه‌ى زيتون
پيش از اين در كرانه پيدا بود ***** سايه‌ى تكسوار آتش و خون

*
باز در حجم دشت مى‌پيچد ***** گرد سم سپيد رهوارش
شيهه‌ى اسب رعد را ماند ***** مى‌كشد تا مقام ديدارش

*
آرى مى‌پايد آن دو چشم پليد ***** از شكاف نهان كوه، ترا
سايه‌اى ايستاده دشنه به دست ***** به كمين، در ميان كوه، ترا

*
گزمه‌هاى گرسنه مى‌بويند ***** جاى گام ترا، چنان كفتار
با توام، با تو، اى شجاعت قوم ***** ياور عشق، اى پلنگ شكار

*
ديرگاهيست تا نياشفته‌ست ***** طعم پيكار و تيغ، ذائقه را
ابرهاى عقيم، تشنه لبند ***** آتشين نعره‌هاى صاعقه را

*
با تو اين مرهم كدامين زخم ***** با تو اين آتش كدام آه است‌؟
از كدامين سپيده مى‌آيى ***** همره آفتاب، تيغ بدست

*
با تو عطشانى قبيله‌ى ماست ***** از لهيب كوير مى‌آيى

[١] سيرى در مرثيۀ عاشورايى، ص ٣٣٨-٣٤٠.