دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٩٩٠ - صفى على شاه
دست
و پايت رفت چون در سلسله ***** كرد
بايد در تعيّن حوصله
سلسله سرّ تعيّنهاى تست
***** كان ز امر حق به دست و پاى تست
زين تعيّنها نگردى خُلق
تنگ
***** گردنت را گشت چون او پالهنگ
گر شوى دلگير زان قيد و
اثر
***** عالم امكان شود زير و زبر
با تعيّنها بساز و دم
مزن
***** دم از آنچه پيشت آيد هم مزن
تنگ گردد شير را گر
حوصله ***** درّد
و اندازد از خود سلسله
سلسلهى تو گر ز دست و
پا فتد
***** چرخ از گردش جهان ز اجزا فتد
سلسله پس لازم ذات تو
است ***** وين
تعيّنها ز اثبات تو است
سلسله چبود ترا بر دست و
پا
***** فرق بعد از جمع در عين بقا
سلسله چبود ترا نسبت به
ذات
***** آن تعيّنهاى اسماء و صفات
گرچه اين دم از تعيّن
برترى
***** ساعتى ديگر تعيّن پرورى
رو به خيمه اى ولّى ذو
المنم ***** تا
نبينى زير تيغ دشمنم
ورنهى آسوده از احوال
من ***** بين
به ميدان قدرت و اجلال من١
***
تفويض امامت به امام سجّاد (ع):
شد طبيب دردمندان يار
عشق
***** بر سر بالين آن بيمار عشق
كاى طبيب دردهاى بىدوا
***** حال تو چونست برگو ماجرا
نك ز جا برخيز نبود وقت
خواب
***** حق سلامت مىرساند گو جواب
اى على آوردهام از حق
پيام ***** بر
تو من بعد از تحيّات و سلام
كاى عليل من تبارك بر تو
باد ***** خلعت
شاهى مبارك بر تو باد
مالك الملكى و سلطان
وجود
***** مظهر من مظهر غيب و شهود
گردنت بود اى به قدرت
شير من ***** از
ازل زيبندهى زنجير من
جز تو جانى را نبود اين حوصله ***** پس مبارك بر تو باد اين سلسله
چون پيام دوست بشنيد آن
عليل ***** از
زبان حق بدون جبرئيل
برگشود او ديدهى حق بين
خويش
***** ديد حق را بر سر بالين خويش
احمدى برگشته از معراج
قرب
***** مر على را هشته بر سر تاج قرب
خود پيام آورده خلاق جليل
***** خود پيمبر بر على خود جبرئيل
آن پيمبر از على بر خاص
و عام ***** وين
ز خود بهر على دارد پيام
شد عليل حق بلند از
جايگاه ***** بوسه
باران كرد خاك پاى شاه
گفت كاى درد و غمت درمان
من
***** اى فداى درد عشقت جان من
[١] همان؛ ص ٢٠٩-٢١١.