دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٤٤٨ - حسين اخوان
حسين اخوان
حسين اخوان، متخلّص به «تائب» فرزند علينقى، در سال ١٣٢٨ ه. ش در روستاى فين كاشان ديده به جهان گشود، پس از تحصيلات ابتدايى به توصيهى پدرش به حوزهى علميهى كاشان وارد شد و مدت شش سال به تحصيل علوم دينيه اشتغال ورزيد.
تائب در هنگام اقامت در قم، از سال ١٣٤٦ تا ١٣٥٦ مدت ده سال با روزنامهى نداى حق همكارى نزديك داشت و آثارش در اين روزنامه منتشر شد و در ضمن جلد اوّل كتاب «محجة البيضاء» تأليف علاّمه ملا محسن فيض كاشانى را به فارسى ترجمه كرد.
تائب از شعراى توانا و نامور و از اعضاى «انجمن ادبى صبا» در كاشان است. وى «وارسته»، شاعر معروف كاشان را از مشوقين خود در شعر مىداند. تائب به خاندان عصمت و طهارت عشق مىورزد و اين عشق و شور در اكثر آثارش چشمگير و غزل مرثيههاى او دلنشين و شورانگيز است و در سرودن قطعات اخلاقى و اجتماعى نيز مهارت دارد.١
-*-
به زخمهاى تنت چون
اشاره مىكردم *****
به دامن از مژه جارى ستاره مىكردم
براى رفتنِ تا كوفه
داشتم ترديد *****
به مصحفِ بدنت استخاره مىكردم
ز سيل گريهى لرزان خويش
در كوفه
***** خراب پايهى دار الاماره مىكردم
كبوتران حريم تو را به
سر منزل ***** به قصد منزل ديگر شماره مىكردم
شبى كه يك تن از آنان
ميان ره گم شد *****
به سينه پيرهن صبر پاره مىكردم
به طشت زر به لبت چوب
خيزران مىزد *****
يزيد و من به تحيّر نظاره مىكردم
به سينه چنگ زنان خيره
مىشدم به رباب *****
چو ياد تشنگى شيرخواره مىكردم٢
[١] سخنوران نامى معاصر ايران؛ ج ١، ص ٨٦٨.
[٢] همان؛ ص ٨٦٩.