دكتر احمد ناظرزاده فرزند محمّد ناظر در سال ١٢٩٦ ه‌. ش. در كرمان متولّد شد. در روز دوشنبه دوم فروردين ماه ١٣٥٥ شمسى در تهران بدرود حيات گفت و در ابن بابويه به خاك سپرده شد.

او دكتراى رشته‌ى ادبيات فارسى دانشگاه تهران بود، كه به تدريس در مقاطع دانشگاهى اشتغال داشت. در بين طبقات مردم محبوبيتى وافر داشت و عمرش را به تحقيق و مطالعه و امور عام المنفعه مى‌گذارند. سخنرانى‌هاى وى از راديوى ايران نيز مورد توجه خاص و عام بود.

از آثار او مى‌توان به اين عناوين اشاره كرد: «داستان‌هاى اخير»، «رقص با خنجر»، «قهرمانان گيلان»، «دختر شامگاه»، «برفراز سيحون»١.

-*-

رضاى حق:
اى ياد تو در عالم آتش زده بر جانها ***** هرجا ز فراق تو چاك است گريبانها
نامت چو به لب آيد همواره بود با آه ***** از شوق تو در دلها برپا شد طوفانها
پروانه‌ى بى‌پروا يعنى تو كه در وصفت ***** بر منبر شاخ گل بلبل زده دستانها
اى گلشن دين سيراب با اشك محبّانت ***** از خون تو شد رنگين هر لاله به بستانها
بسيار حكايت‌ها گرديده كهن اما ***** جانسوز حديث تو تازه‌ست به دورانها
هر چند پريشانى شد حاصل عشاقت ***** با ياد تو از هر سو جمعند پريشانها
يك جان به ره جانان دادى و خدا داند ***** كز ياد تو چون سوزد تا روز جزا جانها
در دفتر آزادى نام تو به خون ثبت است ***** شد ثبت به هر دفتر با خون تو عنوانها
اين سان كه تو جان دادى در راه رضاى حق ***** آدم به تو مى‌نازد اى اشرف انسانها
قربانى اسلامى با همت مردانه ***** اى مفتخر از عزمت همواره مسلمانها
قربانگه عشق تو شد قبله‌ى اهل دل ***** زين كعبه‌ى جان افزا آرايش ايمانها
عشّاق بلا پرور خود را چو برند از ياد ***** با دوست چنين بندند بى‌واسطه پيمانها
مدح تو كه يارد گفت اى سرور جانبازان ***** كاين وصف نمى‌گنجد در دفتر و ديوانها

***

اصحاب حسين (ع):
از ازل عشق روانپرور و جان افزا بود ***** گرمى عالم از اين برق جهان آرا بود
چون حسين بن على پاى در اين عرصه نهاد ***** شهد اللّه كه دلداده‌ى بى‌پروا بود
مكتب عشق سرافرازى جاويدان يافت ***** ز اوستادى كه در اين مرحله بى‌همتا بود

[١] سيماى شاعران؛ ص ٥١٦.