منزلگاه:
بار بگشائيد اينجا كربلاست ***** آب و خاكش با دل و جان آشناست
السلام! اى سرزمين كربلا ***** السلام! اى منزل نور خدا
السلام! اى وادى دلجوى عشق ***** ور چه خوش مى‌آيد اينجا بوى عشق
السلام! اى خيمه‌گاه خواهرم ***** قتلگاه جان گداز اكبرم
كربلا! گهواره‌ى اصغر تويى ***** مقتل عباس مه پيكر تويى
آمدم، آغوش خود را باز كن ***** بستر مهمان خود را ساز كن
آمدم، با شهپر جان آمدم ***** آتشم امّا چو طوفان آمدم١

***
هم عيش و سرور است، هم اوتاد غم اينجا ***** هم خنده‌ى شوق است و هم اشك ندم اينجا
هم نعره‌ى جنگ است و هم آوازه‌ى عشق است ***** آميخته تكبير و رجز دم به دم اينجا
هم لشكر ايمان و هم افراد شياطين ***** هم دوزخيان جمع شده هم حرم اينجا
ميزان خدايى و سراپرده‌ى شاهى است ***** هم ناله‌ى مظلوم و فغان از ستم اينجا
رنگين شده اين باديه از خون شهيدان ***** از محنت و غم پشت فلك گشته خم اينجا
قربانى عشق است كه افتاده بهر سو ***** اعضاى بدن ريخته در هر قدم اينجا
صحراى بلا است ولى رشك حنان است ***** گلگوى كفنان، لاله رخان، نيست كم اينجا
هم عرصه‌ى جولان سواران بود اين دشت ***** و آرامگه كودك شش ماهه هم اينجا
اين دشت بلا مجمع هر ضد و نقيض است ***** درياى وجود است و ديار عدم اينجا
بارد به زمين دست و سر و ساعد و بازو ***** خيزد به هوا آه دل و گرد غم اينجا
امواج فراتست و لب سوخته بسيار ***** مشكى و عمودى و دو دست و علم اينجا
اوراق پراكنده‌ى قرآن بود آيا ***** يا عترت پيغمبر خير الامم اينجا
با حالت غم بر سر اجساد شهيدان ***** صف بسته ملك‌هاى سما پشت هم اينجا٢

***
غرق گل شد كربلا، چون رهگذار زينب است ***** يا كه خونين مقتل يار و تبار زينب است
قامت موزون اكبر، سرو ناز كربلاست ***** چشمه‌ى اين باغ، چشم اشكبار زينب است
گلبن قاسم دهد بر اين گلستان خرّمى ***** يادگار مجتبى در روزگار زينب است
لاله‌ى عطشان اين گلشن، على اصغر بُود ***** شاهد اين گفته، قلب داغدار زينب است
در كنار علقمه، سروى مگر آتش گرفت ***** يا سرا پا غرقه در خون، جان نثار زينب است‌؟
اين گلستانى كه پا مال سُم اسبان شده ***** جسم و جان احمد و دار و ندار زينب است

[١] گلهاى پرپر؛ ص ٣٣.

[٢] همان؛ ص ٤٢ و ٤٣.