حسين آهى كه قبلا «ابن آهى» تخلص مى‌كرد، در سال ١٣٣١ ه‌. ش در تهران متولد گرديد. پدرش از شاعران مرثيه سراست كه در قيد حيات است. دوران كودكى و تحصيلات ابتدايى و دبيرستان را در تهران گذراند و پس از پايان تحصيلات مقدماتى و عالى، به زبان‌هاى عربى و انگليسى و آلمانى آشنا شد. بعد از انقلاب اسلامى مدت چهار سال به عنوان رايزن فرهنگى از طرف وزارت امور خارجه به كشور آلمان اعزام شد. وى از سال ١٣٤٥ شمسى به سرودن اشعار پرداخت و شعرهايش تاكنون به صورت پراكنده در بيشتر مطبوعات كشور، به ويژه مجلات گوهر و يغما، به چاپ رسيده است.

آهى براى چند ديوان شعر مقدمه نوشته است. او در عروض صاحبنظر است و كتاب «دره‌ى نجفى» را تصحيح و تعليقات بر آن نوشته است كه با مقدمه‌ى استاد اميرى فيروز كوهى و دكتر مهدى حميدى شيرازى توسط كتابفروشى فروغى در سال ١٣٥٨ شمسى انتشار يافته است.

آهى اگر چه در انواع قالبهاى شعرى تجربه دارد، ولى بيشتر گرايشش به غزل است. از او چند غزل خوب در حال و هواى شعر امروز ديده شده است.

بعضى آثار منتشر شده از او عبارتند از: «بحور شعر فارسى»، «فهرست كامل عروضى ديوان ناصر خسرو»، «فرهنگ اصطلاحات ادبى»، «خيام شناسى»، «فهرست عروضى حافظ»، «ديوان رياضى يزدى (حواشى و تصحيح و مقدمه)»، «تصحيح و شرح ديوان كامل بيدل»، «تصحيح كتاب كامل بهايى» و...

-*-
مى‌خواست كفر افكند از جوش كعبه را ***** تا اهل دين كنند فراموش كعبه را
بگرفت جا به دامن كرب و بلا حسين ***** با درد و غم چو كرد هم آغوش كعبه را
شد زنده دين حق ز قيامش اگر چه كرد ***** اندر عزاى خويش سيه‌پوش كعبه را
خون خدا به كرب و بلا موج مى‌زند ***** بينم و ليك، ساكت و خاموش كعبه را
بوى خوشى كه مى‌وزد از تربت حسين ***** گويى كه برده تا ابد از هوش كعبه را
بنگر مقام و رتبه، كه در پيش كربلا ***** شد حلقه‌ى ارادت در گوش، كعبه را
از بس كه اشك ريخته در ماتم حسين ***** چون زمزم است چشمه‌ى پر جوش كعبه را
يا نيست جز خيال شه كربلا به سر ***** يا خطرم نموده فراموش كعبه را