خواستى در راه عشقت دست از هستى بشويم ***** شاكرم، هم اكبرم بردى و هم اصغر گرفتى
تا شود اثبات سر بازى من در عشقبازى ***** در بر دشمن مرا بى‌يار و بى‌ياور گرفتى
آه از آن ساعت كه زينب خواهرش با حال مضطر ***** همچو جان آن پيكر صد پاره را در برگرفتى
گفت: اى صد پاره تن آيا حسين من تو هستى‌؟ ***** خودتو آن هستى كه جا بر دوش پيغمبر گرفتى
گر حسين من تويى، عريان چرا مانده تن تو؟ ***** پس چه شد آن جامه كاندر خيمه از خواهر گرفتى
اى عزيز فاطمه تو زينت دوش رسولى ***** از چه اين سان خاك و خون را بهر خود بستر گرفتى
آب مَهر مادرت زهرا و تو لب تشنه بودى ***** تا كه آب از خنجر شمر ستم گستر گرفتى
اى برادر از كدامين ماتمت خواهر بنالد ***** تا قيامت از غمت بر جان مرا آذر گرفتى
اى پرستار يتيمان خيز و بنگر بر سكينه ***** بين كه از آهش شرر بر گنبد اخضر گرفتى
تا هلال آسانشان گرديده انگشت خلايق ***** سر به نى اى مهر زينب چون مه انور گرفتى
خواست دست شه ببوسد حضرت ام المصائب ***** ديد بجدل هم ز شه انگشت و انگشتر گرفتى١

***

پيام مسلم بن عقيل (ع) به حضرت حسين بن على (ع):
گشته‌ام از غم هجران گلى، خار امشب ***** كه به دل مانده از او حسرت ديدار امشب
بود اميد كه چشمم به رخ دوست فتد ***** ولى از هجر رخش گشته گهربار امشب
خاك پاى شه كونين نشد چون كه سرم ***** گه به زانو نهمش گاه به ديوار امشب
بود سرگشته دلم همچو صبا گر امروز ***** كشدش عشق سوى كوچه و بازار امشب
سر يارم به سلامت كه به دل نيست غمى ***** گر گرفتار شدم در كف اغيار امشب
غريب و بى‌كس و كينه‌ى خصم و غم دوست ***** زده بر خرمن جان آتشم اين چار امشب
مى‌زنم دم ز حسين كاوست بهين مظهر حق ***** گر چو منصور كشندم به سرِدار امشب
اى صبا گو به حسينم كه شد اى گنج وفا ***** خون، دلِ مُسلِمَت از خصم جفا كار امشب
بيم جان باختنم نيست ولى هست به دل ***** غم ياران عزيز توام اى يار امشب
مى‌كنم گرچه سر و جان به فدايت فردا ***** ليك دارم به رهت ديده‌ى بيدار امشب
دل من پيش تو و خود ز جفا سرگردان ***** چون سپهر است مرا ثابت و سيّار امشب
غم اطفال تو از خاطرم اى مونس جان ***** برده ياد غم اطفال من زار امشب
محنت قاسم و عبّاس و على اكبر تو ***** به غم و غصه مرا كرده گرفتار امشب
چه كنم گر نكنم از ستم ابن زياد ***** گريه بر بى‌كسى عترت اطهار (ع) امشب
زعم اين عمّ شهيدان «رنجى» ***** چه كنم با كه كنم درد دل اظهار امشب

***

او شما را دشمن است آشكاره در اين مصراع اشاره به عالم ذر دلرد كه خداوند از ذريه‌ى آدم پيمان گرفت.

[١] اشك خون؛ ص ١٨٥ و ١٨٦.