پرچم ز كاكل پسر افراشتى به رزم ***** يك مو به هيچ بيرقى از پرچم تو نيست
در راه حق چنين قدمى نيست غير را ***** ور هيچ هست چون قدم محكم تو نيست
حاجات ما رسيده‌ى اشك عزاى توست ***** برگى ز كِشته‌ى دل ما بى‌نم تو نيست
دائم نشسته بر گُل داغ تو اشك ما ***** از آفتاب حشر غم شبنم تو نيست
رمزى ز پرده‌دارى باطل به جا نماند ***** كز نور حق عيان به دل ملهّم تو نيست
اى دل به حق سپرده كه محبوب هر دلى
منظور حق همين نه، كه محسود باطلى

***

٥
اى جَسته نور پاك خدا از روان تو ***** و اى بسته جانِ عزّت و همت به جان تو
دنيا به خصميش اثر از خان و مان نهشت ***** آن را كه بود خصم تو و خان و مان تو
جون باطل از مقابله‌ى حق به جاى ماند ***** نام و نشان خصم ز نام و نشان تو
گوش تو گر فغان جگر گوشگان شنيد ***** نشنيد گوش پير فلك هم فغان تو
با خصم هم مقابله با مهر كرده‌اى ***** اى جان فداى جان و دل مهربان تو
سرمشق ما، مربى ما، رهنماى ماست ***** احوال تو، حكايت تو، داستان تو
درسى ز جلب عزّت و سلب مذلّت است ***** هر نكته‌اى كه مى‌شنويم از زبان تو
مظلوم هر زمان ز تو آموخت دفع ظلم ***** آئينه‌دارِ دورِ زمان شد زمان تو
زان داغها كه بر دل و جان تو نقش بست ***** مُهر قبول يافت ز حق امتحان تو
خوانها ز جود خويش فكندى به هر كنار ***** كز هر كنار بهره بَرد ميهمان تو
وان «روضه١» ها كه آب بدادى ز خون خويش ***** تا روضه٢ ى بهشت شود طرف خوان تو
نان تو مى‌خورند جگر پارگان غير ***** از سوز دست پخت جگر پارگان تو
كس را به جز تو زين همه ميرندگان نبود ***** مرگى كه بود زندگى جاودان تو
از مهد خاك جا به دل پاك كرده‌اى ***** چون عرش حق جهان دگر شد جهان تو
مظلوم و تشنه كام گذشتى كه حق گذاشت ***** سرچشمه‌ى حيات ابد در دهان تو
در سايه‌ى جهان تو بود اينكه در نبرد ***** فرقى نبود پير تو را با جوان تو
در حيرتم كه چون دل دشمن چو سنگ ماند ***** جايى كه آب شد دل سنگ از بيان تو

[١] روضه: خطبه‌اى كه در مراسم عزادارى بالاى منبر خوانند. و آن شامل حمد خدا و درود بر پيغمبر اسلام و ائمه‌ى اطهار و مسايل دينى و اخلاق و شرح بخشى از وقايع كربلاست. اين كلمه از نام روضة الشهداء مأخوذ است. مجلسى كه در آن روضه منعقد است.

[٢] روضه: باغ، گلزار، جمع آن رياض و روضات است.