محسن احمدى فرزند عزيز اللّه در سال ١٣٥٣ ه‌. ش در شهرستان بروجن متولد شد. تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به اتمام رسانيد و سپس براى ادامه تحصيل در دانشگاه آزاد شهرستان دهاقان در رشته‌ى ادبيات فارسى پذيرفته گرديد، و در حال حاضر همين رشته را در مقطع كارشناسى ارشد در دانشگاه تهران پى مى‌گيرد.

احمدى سرودن شعر را از نوجوانى شروع كرد و تمايل وى بيشتر به سرودن غزل مى‌باشد هر چند در زمينه شعر نو نيز طبع آزمايى كرده است. شعرهاى او تاكنون به صورت پراكنده در بيشتر نشريات كشور، جنگ‌ها و مجموعه شعرهاى گردآورى شده، انتشار يافته است.

از محسن احمدى تاكنون اين آثار به چاپ رسيده است: «گزيده ادبيات معاصر شماره ٥٨»، «ميان ماندن و رفتن» (مجموعه نقد) «تبسم‌هاى نامرئى» (مجموعه شعر)، «سايه‌اى از آفتاب» (مجموعه نقد)، «سرنوشت ناتمام» (مجموعه شعر). ايشان مسئوليت‌هاى متعدد فرهنگى را در بعضى جرايد و سازمان‌هاى دولتى داشته و هم اينك مسئول فرهنگسراى ولا و مدير كل حوزه رياست و روابط عمومى سازمان ايرانگردى و جهانگردى مى‌باشد.

-*-

امتداد زخم:
اى پاره‌هاى زخم فراوان به پيكرت ***** ما را ببر به مشرق آيينه گسترت
خون از نگاه تشنه‌ى گل شعله مى‌كشد ***** داغ است بيقرارى گل‌هاى پرپرت
با من بگو چگونه در آن «برزخ كبود» ***** ديدند زينبّى و نكردند باورت‌؟!
من از گلوى رود شنيدم كه آفتاب ***** مى‌سوزد از خجالت دست برادرت
يك كوفه مى‌دوم، به صدايت نمى‌رسم ***** يعنى شكسته‌اند دو بال كبوترت
ما را ببخش، ما كه در آنجا نبوده‌ايم ***** اى امتداد زخم، به پهلوى مادرت!

***
لب تشنه‌ى داغم، دلم را با عطش دم كن ***** از جنس آبم، آتشى از من فراهم كن
با من بيا و از جنون سوختن پر باش ***** خاكسترم را نذر فرزندان آدم كن
يك جرعه از اندوه بى‌پايان بغضم را ***** قربانى خونريز شب‌هاى محرّم كن
من داغدار نسل فرزندان خورشيدم ***** گر مى‌توانى، پشت فرياد مرا خم كن
راهى هميشه تا قيامت پيش رو دارم ***** اى جاده اين راه گران از پاى من كم كن
اى آنكه مى‌دانم سراپا خيس آوازى ***** ققنوس پروازِ من از آتش فراهم كن