زبان حال حضرت سكينه «س»:
پدر دگر دلم از دورى تو تاب ندارد ***** ز جاى خيز و ببين دخترت نقاب ندارد
گل رياض تو بودم پدر تو خوارى من بين ***** بلى حقير بود كودكى كه باب ندارد
پدر به دختر نازت نظاره كن كه به گردن ***** به جاى زيور و زر جز غل و طناب ندارد
چرا تو خفته به خون اى پدر، به روى ترابى ***** مگر خبر ز چنين قصّه بو تراب ندارد
نه چادرى كه كنم سايبان، به جسم شريفت ***** چرا كه پيكر تو تاب آفتاب ندارد
پدر كجا روم امشب پناه بر كه بيارم‌؟ ***** كه اين زمين به جز آشوب و انقلاب ندارد
دمى به عمّه‌ى زارم نگر كه وقت سوارى ***** معين، ميانه‌ى اين قوم ناصواب ندارد
چو تار موى تو شد تيره روز مادر اكبر ***** رباب از غم اصغر به ديده خواب ندارد
بكن به نعش عمويم چنين خطاب پدر جان ***** ز جاى خيز كه كس انتظار آب ندارد
نظر به عابد دلخسته كن كه تاب سوارى ***** ز كربلاى تو تا كوفه‌ى خراب ندارد
متاب ظلّ حمايت به حشر از سر (صابر) ***** كه جز تو ياورى اندر صف حساب ندارد

***

نمونه‌اى از مثنوى (بيت الاحزان)، وضع ميدان جنگ در روز عاشورا:
صبح عاشورا كه خورشيد فلك ***** پرتو افشان از سما شد بر سمك١
زندگى شب رخت بر بست از ميان ***** خيل انجم از نظرها شد نهان
شب نهان گشت و مه گيتى فروز ***** محو شد در جلوه‌ى خورشيد روز
سر ز بستر پر دلان برداشتند ***** قامت گرد افكنى افراشتند
زيب تن كردند شمشير و زره ***** هر كماندارى كمان را كرد زره
نيزه‌داران از يمين و از يسار ***** جملگى بر اسب بى‌رحمى سوار
سنگ اندازان گروهى يك طرف ***** فرقه‌ى ديگر همه خنجر به كف
تا به دشت كربلا شد از دو سو ***** جيش كفر و لشكر دين، روبرو
بسكه بر دين عرصه شد از كفر تنگ ***** كار كفر و دين كشيد آخر به جنگ
شاه دين يعنى حسين بن على ***** مظهر حق آن ولى ابن ولى
لشكرى آراست ز اصحاب شجاع ***** تا كه سازند از حريم دين دفاع
گرچه از حيث عدد بودند كم ***** ليك بودند از وفا ثابت قدم
در شرافت هر يكى اندر جهان ***** تا قيامت افتخار انس و جان
در شجاعت هر يك از برنا و پير ***** بى‌شبيه و بى‌قرين و بى‌نظير
در شريعت پيروان مصطفى ***** در طريقت شيعيان مرتضى
پيش هر يك ز آن رجال ارجمند ***** بيم را گفتى كه سر ببريده‌اند

[١] سمك: كنايه از زمين است.