امروز در ممالك جان، دست، دست توست ***** اللّه، چگونه دستخوش خصم دون شدى‌؟
كاش آن زمان كه خصم به روى تو بست آب ***** اين خاكدان غم همه درياى خون شدى
اى چرخ كج مدار، كمانت شكسته باد ***** زين تيرها كه بر تن او رهنمون شدى
آن سينه‌اى كه پرده‌ى اسرار غيب بود ***** اى تير، چون تو محرم راز درون شدى‌؟
گشتى به كام دشمن و كُشتى به خيره دوست ***** اى گردش فلك، تو چرا واژگون شدى‌؟
اى خور، چو شد به نيزه سر شاه مشرقين ***** شرمت نشد كه باز ز مشرق برون شدى‌؟
اى چرخ سفله، داد از اين دور واژگون
عرش خداى ذو المنن و پاى شمر دون‌؟!

١١
چون شاه تشنه، ظلمت ناسوت كرد طى ***** بر آب زندگانى جاويد برد پى
در راه حق فنا به بقا كرد اختيار ***** ر تا گشت وجه باقى حق بعدَ كلّ شى١
زد پا به هرچه جز وى و سر داد و شد روان ***** تا كوى دوست بر اثر كشتگان حىّ
چون گشت جلوه‌گر سر او بر سر سنان ***** شد پر نواى زمزمه‌ى طور ناى و نى
شور از عراق گشت بلند آن چنان كه برد ***** كافر دلان ز ياد تمناى ملك رى
پاشيد آن قلاده‌ى دُرهاى شاهوار ***** از هم چو برگهاى خزان از سَموم دى
گفتى رها نمود ز كف دختران نعش ***** از انقلاب دور فلك دامن جُدَى
آن يك، نهاد رو سوى ميدان كه «يا ابا » ***** وان يك، كشيد در حرم افغان كه «يا اخى»
رفتى و يافت بى‌تو به ما روزگار دست
اى دستِ دادِ حق، ز گريبان برآر دست

١٢
آه از دمى كه از ستم چرخ كج مدار ***** آتش گرفت خيمه و برباد شد ديار
بانگ رحيل غلغله در كاروان فكند ***** شد بانوان پرده‌ى عصمت شتر سوار
خور شد فرو به مغرب و تابنده اختران ***** بستند بار شام، قطار از پى قطار
غارتگرانِ كوفه ز شاهنشه حجاز ***** نگذاشتند دُرّ يتيمى به گنج بار
گردون به دُر نثارىِ بزم خديو شام ***** عقدى به رشته بست ز دُرهاى شاهوار
گنجينه‌هاى گوهر يكدانه شد نهان ا ***** ز حلقه‌هاى سلسله در آهنين حصار
آمد به لرزه عرش ز فرياد اهل بيت ***** در قتلگه چو قافله‌ى غم فكند بار
ناگه فتاده ديد جگر گوشه‌ى رسول ***** نعشى به خون تپيده به ميدان كارزار
پس دست حسرت آن شرف دوده‌ى بتول
بر سر نهاده، گفت: «جزاك اللّه اى رسول

[١] اشاره به آيه ٨٨، سوره قصص (كُلُّ شَيْ‌ءٍ هٰالِكٌ إِلاّٰ وَجْهَهُ‌).