پژمرده از عطش رخسار شيرخوار ***** بيمار را ز تشنگى افزوده تاب و تب»
چون ديد پاسخى نرسيدش به گوش جان ***** ز آن دوستان صادق و ياران با ادب
آهى كشيد و گفت: «خدا باد يارتان ***** خوش رفته‌ايد آيمتان من هم از عقب»
باد اين خبر به سوى حرم برد در نهفت
اصغر به گاهواره فغان بركشيد و گفت:
لبيك اى پدر كه منت يار و ياورم ***** در يارى تو، نايب عبّاس و اكبرم
مدهوش باده‌ى خُم ميخانه‌ى غمم ***** مشتاق ديدن رخ عمّ و برادرم
آب ار نمى‌رسد به لب لعل نازكم ***** شير ار نمانده در رگ پستان مادرم
در آرزوى ناوك تير سه شعبه‌ام ***** در حسرت زلال روانبخش كوثرم
در شوق آن دقيقه كه صيّاد روزگار ***** با ناوك كمان قضا بشكند پرم
خواهم به شاخ سِدره نهم آشيان فراز ***** تا بنگرى كه عرش خدا را كبوترم
هرچند جثّه كوچك و تن لاغر است، ليك ***** از دولتت هواى بزرگيست در سرم
آن قطره‌ام كه سالك درياى قلزمم ***** آن ذرّه‌ام كه عاشق خورشيد انورم
با دستهاى كوچك خود جان خسته را ***** در كف گرفته‌ام كه به پاى تو بسپرم
آغوش برگشاى و مرا گير در بغل ***** تا گوى استباق١ ز ميدان به در برم»
شاه شهيد در طرب از اين ترانه شد
او را به برگرفت و به ميدان روانه شد
آمد ميان معركه گفت: اى گروه دون ***** كز راه حق شديد به يك بارگى برون
از جورتان تپيد به خون اكبر جوان ***** وز ظلمتان لواى ابى الفضل شد نگون
ديگر بس است ظلم كه شد از حساب بيش ***** ديگر بس است جور كه گشت از شُمَر فزون
اين طفل شيرخواره سه روز است كز عطش ***** نوشد به جاى شير ز پستان غصّه، خون
رنگ بنفشه يافته رخسار چون گلش ***** بيحاده فام كرده لب لعل لاله‌گون
گيرم كه من به رغم شما باشدم گناه ***** اين بيگنه خلاف نكرده تاكنون
آبى دهيد بر لب خشكش خداى را ***** كاندر دلش شكيب نه و اندر تنش سكون٢
گفتار شه هنوز به پايان نرفته بود ***** كان طفل ناله‌اى ز جگر زد چو ارغنون
آنگاه خنده‌اى به رخ شه نمود و خفت ***** ديگر ز من مپرس كه شد اين قضيه چون
اين قاصد اجل ز كجا بود ناگهان ***** و آن را به حلق تشنه كه بوده است رهنمون
شد پاره حلق اصغر بى‌شير و تازه گشت ***** زخم دل حسين جگر خسته از درون

[١] استباق: پيشى گرفتن، سبقت گرفتن.

[٢] امام براى هيچكس از دشمن تقاضاى آب نكرد. در كتابهاى معتبر تاريخى آمده كه امام قصد خداحافظى از فرزندش را داشت و او را بوسيد كه دشمن به سوى گلوى اصغر تير پرتاب كرد. ر. ك. به ارشاد شيخ مفيد. اللهوف ابن طاووس. شهادت على اصغر.