گرم شد ز آن جلوه جان آن جناب ***** در قتال خصم هى زد بر عقاب
وصف توحيدش چو در دل رخ نمود ***** هيكلى را ديد كافرون ديده بود
سرّ لو كشف الغطا شد منجلى ***** ديد راز آن على را اين على
چيست لو كشف الغطا توحيد عين ***** هيكل توحيد نبود جز حسين
شد چو بر وى كشف اسرار وجود ***** ديد در دار وجود اندر شهود
جز حسين بن على ديّار نيست ***** اوست فرد و هيچ با او يار نيست
ذات عالى اوست باقى جمله پست ***** نيست با او هيچ و او در جمله هست
عالم اسماء چو شد بر وى عيان ***** ماند باقى يك تعيّن بس گران
گفت زين روى زاده‌ى شاه شهيد ***** اين تعيّن را به جان ثقل الحديد
هرچه نوشيد از كف ساقى شراب ***** تشنه‌تر گرديد و شد جوياى آب
لاجرم مستسقى جامى ز شاه گشت ***** و از ميدان شد اندر خيمه‌گاه
كاى پدر از تشنگى جانم گداخت ***** بنده را شايد از جامى نواخت
گرچه ز اقسام تعيّن رسته‌ام ***** كرده سنگينى آهن خسته‌ام
زين تعيّن ساز جانم را خلاص ***** تا شوم مطلق ز قيد عام و خاص
چون على در ذات عالى شد فنا ***** زان فنا شد مالك ملك بقا
پس دهانش را به خاتم مُهر كرد ***** تا نگردد فاش راز اهل درد
هركه را اسرار حق آموختند ***** مُهر كردند و دهانش دوختند
چون على در ذات شاه ذو العلى ***** شد فنا اندر فنا اندر فنا
سوى ميدان شد روان بهر ستيز ***** جسم خود را كرد وقف تيغ تيز
آن ز حق بيگانگان بد پسند ***** كاهل شرع و قارى قرآن بُدند
بهر قتل حق ز هر سو تاختند ***** كين حق را ظاهر از دل ساختند
جسم حق چو از كينه‌ى اهل هلاك ***** گشت از شمشير و خنجر چاك‌چاك
شد سوى افلاك وحدت رهسپر ***** برد از ميدان كثراتش بدر
چون حسين آواز اَدرك يا ابا ***** زو شنيد آمد به ميدان دغا
ديد نبود در جهان از وى اثر ***** گشت هرسو در سراغش رهسپر
زد صدا او را به آواز جلى ***** كت نبينم در كجايى يا على
گفت اى شه در بيابان فنا ***** نيستم ديگر مكان و حدّ و جا
از مكان و لا مكان بيرون شدم ***** عين ذات حضرت بى‌چون شدم
چون على را اندرين كثرت نيافت ***** هشت كثرت را و در وحدت شتافت
ديد در صحراى وحدت واردش ***** متصل با ذات پاك واحدش١

***

[١] همان؛ ص ١٥٤-١٦٢ گزينش اشعار.