ما را گرفته خصم ستمكار در ميان ***** «در خلد بر حجاب دو كَوْن آستين فشان»
«وندر جهان مصيبت ما بر ملا ببين»
يك دم ز راه شفقت و احسان به كربلا ***** بنگر فتاده‌اند شهيدان به كربلا
در خون خويشتن شده غلتان به كربلا ***** «نى نى درآ چو ابر خروشان به كربلا»
«طغيان سيل و فتنه‌ى موج بلا ببين»
بى‌همدم و شكسته دل و زار و دربه‌در ***** در چنگ دشمنند اسيران خون جگر
از حال ما براى چه نگرفته‌اى خبر ***** «تن‌هاى كشتگان همه در خاك و خون نگر»
«سرهاى سروران همه بر نيزه‌ها ببين»
شد عاقبت شهيد لب آب تشنه كام ***** فرزند ناز پرورت اى دل شكسته مام
اكنون ز كيد چرخ و ستمهاى اهل شام ***** «آن سر كه بود بر سر دوش نبى مدام»
«يك نيزه‌اش ز دوش مخالف جدا ببين»
فرزند نازپرور گلگون عذار تو ***** بعد از حسن به دهر، مهين يادگار تو
آرام جان و مايه‌ى صبر و قرار تو ***** «آن تن كه بود پرور شش در كنار تو»
«غلتان به خاك معركه‌ى كربلا ببين»
اى مادر حميده سيَر كى رود ز ياد ***** آن دم كه ابن سعد شد از قتل شاه شاد
در چنگ خصم اهل حريم تو اوفتاد ***** «يا بضعة الرّسول ز ابن زياد داد»
«كو خاك اهل بيت رسالت به باد داد»

١١
با هر بناى ظلم كه بنياد كرده‌اى ***** بس خرمن اميد كه بر باد كرده‌اى
از كرده‌هاى خويش دمى ياد كرده‌اى‌؟ ***** «اى چرخ غافلى كه چه بيداد كرده‌اى»
«وز كين چه‌ها درين ستم آباد كرده‌اى»
يك دم نگه نداشته‌اى حرمت رسول ***** خم كردى از مصيبت و غم قامت رسول
اين كينه گر پديد شد از امّت رسول ***** «در طعنت اين بس است كه با عترت رسول»
«بيداد كرده خصم و تو امداد كرده‌اى»
بر خلق بسته است كنون سيل ديده راه ***** در زير ابر تيره نهان گشت مهر و ماه
شد كشته از جفاى تو سلطان دين پناه ***** «اى زاده‌ى زياد نكرده‌ست هيچگاه»
«نمرود اين عمل كه تو شدّاد كرده‌اى»
كردى تو چاك چاك ز پيكان تن حسين ***** دادى به خاك دشت بلا مسكن حسين
كردى خزان به تيشه‌ى كين گلشن حسين ***** «كام يزيد داده‌اى از كشتن حسين»
«بنگر كه را به قتل كه دلشاد كرده‌اى»
نوش تو نيش آمد و مهر تو آفت است ***** بر مردم زمانه ترا كينه عادت است