هر چند روا داشت فلك بر تو ستمها ***** از ماتم مرگ پدر و داغ برادر
در كربّ بلا شد ز دم باد مخالف ***** گلهاى گلستان نبى پيش تو پرپر
تعليم تو از مكتب دين بود و از آن رو ***** دين يافته از دولت تبليغ تو زيور
هرچند كه آن قوم ستمكار جفا كيش ***** بردند به غارت ز سر پاك تو معجر
بر خيل اسيران، تو در اين نهضت عُظمى ***** بودى ز وفا در همه جا مونس و ياور
جانها به فداى تو كه بر يارى قرآن ***** بودى به جهان مجرى فرمان پيمبر
در كوفه شد از خطبه‌ى غرّاى تو ويران ***** كاخ ستم زاده‌ى سفيان ستمگر
از شام غم‌انگيز تو عالم همه حيران ***** در قيد اسارت شدت آفاق مسخّر
اى سرور و سرخيل زنان يار يتيمان ***** اى كشتى طوفان زده را حلم تو لنگر
انگشت به دندان شده از صبر تو ايوب ***** در خدمت تو بسته كمر مريم و هاجر
اى شمسه‌ى ايوان جلالت كه فلك را ***** بر خاك قدوم تو ز اخلاص بود سر
كس را به جز از درگه لطف تو نشايد ***** كز بهر گدايى برود بر در ديگر١

***

خطاب به امام سجاد (ع):
اى تشنه‌اى كه بر لب دريا گريستى ***** از ديده خون ز مرگ احبّا گريستى
تنها نه بهر تشنه لبان اشك ريختى ***** ديدى چو كام تشنه‌ى سقا گريستى
بيمار و زار و خسته و بى‌يار و بى‌معين ***** عمرى درين مصيبت عظمى گريستى
يعقوب آل عصمت اگر خوانمت رواست ***** چون در فراق يوسف زهرا گريستى
آن جا پدر ز هجر پسر گريه كرد ليك ***** اين جا تو در مصيبت بابا گريستى
چون سال بعد واقعه‌ى جانگداز طف ***** در آتش فراق تو تنها گريستى
گاهى به ياد وقعه‌ى خونين كربلا ***** گاهى به ياد شام غم افزا گريستى
بگذشت چون به پيش رخت سرو قامتى ***** بر قلب داغديده‌ى ليلى گريستى
در ماتم سه ساله‌ى بى‌ياور حسين ***** بر سوز آه زينب كبرى گريستى
بودى مدام صائم و قائم تمام عمر ***** روز اشك غم فشاندى و شبها گريستى٢

***

پاسدار خون خدا:
شمعى كه جز شرار محبت به سر نداشت ***** مى‌سوخت ز آن كه شام فراقش سحر نداشت
وا حسرتا كه هاله‌ى غم بر رخش نشست ***** مهرى كه تاب ديدن رويش قمر نداشت
عباس شمع بزم شهيدان كه همچو او ***** گنجور دين به گنج فضايل گهر نداشت

[١] فروغ ايمان؛ ص ١٨٠.

[٢] همان - ص ٢٧٩.