***
شهيد عشق كه تنگ است پوست بر بدنش ***** تو خصم بين كه به يغما زره برد ز تنش
دگر بشير به كنعان چه ارمغان آرد؟ ***** ز يوسفى كه قبا كرده گرگ، پيرهنش
چراغ دوده‌ى طاها فلك به يثرب كشت ***** ز قصر شام برآورد دود انجمنش
زمانه گلشن زهرا چنان به غارت داد ***** كه بار قافله شد، ارغوان و ياسمنش ***

شب يازدهم:
اگر صبح قيامت را شبى هست آن شب است امشب ***** طبيب از من ملول و جان ز حسرت بر لب است امشب
فلك، از دور ناهنجار خود لختى عنان دركش ***** شكايتهاى گوناگون مرا با كوكب است امشب
برادر جان، يكى سر بركن از خواب و تماشا كن ***** كه زينب بى‌تو، چون در ذكر يا رب يا رب است امشب
جهان پر انقلاب و من غريب اين دشت پر وحشت ***** تو در خواب خوش و بيمار در تاب و تبست امشب
سرت مهمان خولى و تنت با ساربان همدم ***** مرا با هر دو اندر دل، هزاران مطلب است امشب
بگو با ساربان امشب نبندد محمل ليلا ***** ز زلف و عارض اكبر، قمر در عقرب است امشب
صبا از من به زهرا گو، بيا شام غريبان بين ***** كه گريان ديده‌ى دشمن به حال زينب است امشب

***
اى ز داغ تو روان خون دل از ديده‌ى حور ***** بى‌تو عالم همه ماتمكده تا نفخه‌ى صور
ز تماشاى تجلاى تو، مدهوش كليم ***** اى سرت سرّ (أَنَا اَللّٰهُ‌)٢ و سنان نخله‌ى طور
ديده‌ها گو همه دريا شو و دريا همه خون ***** كه پس از قتل تو منسوخ شد آيين سرور
پاى در سلسله سجّاد و به سر تاج، يزيد ***** خاك عالم به سر افسر و ديهيم و قصور
دير ترسا و سر سبطّ رسول مدنى ***** آه اگر طعنه به قرآن زند، انجيل و زبور
تا جهان باشد و بوده‌ست كه داده‌ست نشان ***** ميزبان خفته به كاخ اندر و مهمان به تنور؟
سر بى‌تن كه شنيده‌ست به لب آيه كهف‌؟ ***** يا كه ديدست به مشكوة تنور، آيه نور؟
جان فداى تو كه از حالت جانبازى تو ***** در صف ماريه از ياد بشر شور نشور
قدسيان سر به گريبان به حجاب ملكوت ***** حوريان دست به گيسوى پريشان ز قصور
گوش خضرا همه پر غلغله‌ى ديو و پرى ***** سطح غبرا، همه پر ولوله‌ى وحش و طيور

[١] ديوان آتشكده؛ ص ١٠٧-١٢٠.

[٢] اشاره به آيه ١٤ سوره طه (أَنَا اَللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنَا فَاعْبُدْنِي)». منم خداى يكتا، جز من خدايى نيست، پس مرا بپرست.