اى باد صبا نافه گشا بلكه تو باشى ***** پيغامبر كرب و بلا بلكه تو باشى
برگو بخم زلف على اكبر ناشاد ***** غارتگر چين شور ختا بلكه تو باشى
با شبه پيمبر على اكبر، شه دين گفت ***** مقصود خدا از شهدا بلكه تو باشى
جامى است لبالب ز بلا وز كف ساقى ***** نوشنده‌ى آن جام بلا بلكه تو باشى
ليلى بخم زلف على دست زد و گفت ***** سر حلقه‌ى ارباب وفا بلكه تو باشى
با شور حسينى بنوا گفت سكينه ***** كاى عمه پناه اسرا بلكه تو باشى
در كرب و بلا گفت بشاه شهدا عشق ***** در مرتبه شاه شهدا بلكه تو باشى
گفتا بجوابش شه بى‌يار كه اى عشق ***** در كوى وفا راهنما بلكه تو باشى
هرشب ز غمت ناله و فرياد برآريم ***** فرياد رس روز جزا بلكه تو باشى
در ماتمت امروز همى زار بناليم ***** فرداى جزا شافع ما بلكه تو باشى
عنقا بسرا نوحه‌ى دلسوز جگركاه ***** مقبول حسين از شعرا بلكه تو باشى

***
گر ز چشم دل بياد لعل اصغر خون نبارى ***** مردمان گويند هيچت نيست اى جان رسم يارى
غنچه‌ى پيكان شد آگه از دهان اصغر ار نه ***** هيچكس آگه نشد اين نكته را از هوشيارى
در خيالم چون لب خشك على اصغر آيد ***** خوشتر آن باشد بگريم همچو ابر نو بهارى
بشنود گر طيب مشكين گيسوى پرچين اكبر ***** نافه خون دل خورد در ناف آهوى تتارى
ام ليلى گشت مجنون، زلف چون زنجير اكبر ***** ديد اندر خاك و خون افتاده بى‌عزّت بخوارى
گفت مادر خيز و بنشين شانه زن بر موى مشكين ***** تا پريشانى ما آشفتگان را جمع آرى
آفتاب برج عصمت زينب غمديده گفتا ***** مو كِنان مويه كُنان با نعش شاه دين به زارى
خيز و بنشين اى برادر دختران خويش بنگر ***** بى‌پدر بى‌عم و مادر سر برهنه بى‌عمارى
ناگهان آوازى از بريده حلقومش برآمد ***** غم مخور خواهر زمانى صبر كن در سوگوارى
چون برآمد دود ظلم از خيمه‌گاه شاه بيكس ***** اى فلك جا دارد آتش جاى خون از ديده بارى
گلشن آل نبى از صرصر كين چون خزان شد ***** با دل پر خون بگريم همچو ابر نوبهارى
در نوا عنقا نگردى بلبل گلزار جنّت ***** راست با شور حسينى گر بلحن خود نزارى

***
آمد محرّم و باز چون ابر نو بهارى ***** از چشم مردمان شد سيل سرشك جارى
جاى سرشك طوفان آن به كنيم جارى ***** از ديده بر شهيدان چون ابر نو بهارى
بر حال سوگواران خون جگر چو باران ***** آن به چو غمگساران اى دل ز ديده بارى
دلهاى داغداران اى باغبان بياد آر ***** در ساحت گلستان گر لاله‌يى بكارى
اى باد عنبرين بو مجروح قاسم و تو ***** از نافه‌هاى آهو در جيب مشك دارى
با اكبر دلارا با ناله گفت ليلا ***** تو در ميان اعدا چون گل ميان خارى