دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٦٨٩ - راضيه رجايى
راضيه رجايى
راضيه رجايى به سال ١٣٥٥ هجرى شمسى متولد شد. وى دانشجوى رشتهى روانشناسى است و مدت ده سال است كه شعر مىسرايد و سبك كلاسيك را انتخاب كرده است.
رجايى هم اكنون مسئول شعر خواهران حوزهى هنرى خراسان مىباشد «گزيده ادبيات معاصر شمارهى ١١٧»، اثر اوست.
-*-
هو الحق:
غم را ببين چگونه در
آغوش مىكشد *****
داغ هزار حادثه بر دوش مىكشد
پشت زمين شكسته زمان
گريه مىكند *****
زينب حسين را چو در آغوش مىكشد
هرچند كوفه تا به كنون
هر چه مىكشد *****
از زخمهاى كشته فراموش مىكشد
با ذو الفقار خطبهى
زينب قلم شود *****
دستى كه روى واقعه سرپوش مىكشد
اى آسمان بس است دگر
طاقتم شكست *****
زينب هنوز داغ كه بر دوش مىكشد...
*
آشفته دلى كه در پى خانهى
اوست ***** مجنون صفت است و سخت ديوانهى اوست
در بزم گل و شكوفه مىآوردند ***** يك شعله كه سهم بال پروانهى اوست
اين جا كه شكسته از غمش
روح نماز
***** بگذرا بميرد آن كه بيگانهى اوست
از بين شما كه ديده
خورشيد مرا
يك تشنه كه مشك آب بر
شانهى اوست١
[١] رستاخيز لالهها؛ ص ٧٠.