دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٣٧٦ - محمد جواد غفور زاده
محمد جواد غفور زاده
محمد جواد غفور زاده فرزند محمد حسن متخلّص به «شفق» در سال ١٣٢٢ ه. ش، در شهر مقدّس مشهد به دنيا آمد.
تحصيلات خود را تا حد متوسطه در زادگاهش ادامه داد و به خدمت سپاه دانش در آمد. در سال ١٣٤٦ شمسى به استخدام اداره كل دادگسترى خراسان در آمد و بعد از پيروزى انقلاب در سال ١٣٦٠ شمسى به اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامى خراسان منتقل شد. آخرين مسئوليتش رياست ادارهى امور فرهنگى آستان قدس و مسئول انجمن ادبى آنجا مىباشد.
شفق از دوران نوجوانى به سرودن شعر پرداخت و بيشتر در زمينهى اشعار مذهبى و مدايح ائمه اطهار عليهم السّلام طبع آزمايى كرده است.١
شفق به مدت ٢٠ سال زير نظر استاد كمال با فنون شعر آشنايى پيدا كرد.
از آثار او مىتوان «ستايشگران خورشيد» كه جمعآورى اشعار علوى ١٢١ شاعر از شعراى تاريخ ادبيات ايران مىباشد، «از كعبه تا محراب» و «رستاخيز لالهها»، را نام برد.
-*-
تفسير آفتاب:
اَلا كه مقدم تو مژدهى
سعادت داشت ***** به خاك بوسى راهت فرشته عادت داشت
سلام بر تو كه ماه جمادى
الاول ***** ز جلوهى تو به رخ هالهى مسرّت داشت
سلام بر تو كه ام
المصائبت خواندند *****
تويى كه غم ز ازل در دلت اقامت داشت
سلام بر تو و بر هر زنى
كه از آغاز *****
به پاس پيروىات از حجاب زينت داشت
تو از همان شجر پاك عصمت
آمدهاى
***** كه ريشه در دل قرآن و قلب عترت داشت
تو دست پرور آن مادر
گرانقدرى
***** كه قلب پاك پيمبر به او ارادت داشت
تو سر بر آينهى سينهاى
گذاشتهاى
***** كه بوسهگاه نبى بود و عطر جنّت داشت
تو زير سايهى آن گلبنى
بزرگ شدى
***** كه هر چه داشت شكوفايى از نبوت داشت
نديد ديدهى تاريخ
بانويى چون تو *****
كه حق به گردن آزادى و عدالت داشت
چه بانويى كه پس از دختر
رسول اللّه ***** به هر زنى كه تصوّر كنى شرافت داشت
چه بانويى كه ز فيض
هدايت معصوم ***** مقام و منزلتى همتراز عصمت داشت
چه بانوى كه صبورى نمود
چون زهرا ***** چه بانويى كه به قدر على شهامت داشت
چه بانويى كه به بال
مجاهدت پرواز *****
ز دشت ماريه٢ تا اوج بىنهايت داشت
چه بانويى كه به حد كمال
در همه حال ***** اراده داشت، وفا داشت، عزم و همت داشت
چه بانويى كه همه عمر در
نيايش شب
***** هزار بار ز خود تا خداى هجرت داشت
[١] سخنوران نامى معاصر ايران؛ ج ٣، ص ١٩٦١.
[٢] ماريه: منظور سرزمين كربلا و نينواست.