اگر ايّوب را بودى خبر از حال سجّادش ***** نمى‌خواندى دگر خود را ز قوم صابرين اصبر
گر اين خونين كواكب آمدى در خواب يوسف را ***** به خفتى تا ابد از خوف اين تعبير در بستر
گر اين بحر قضا يك لطمه مى‌افكند يونس را ***** ز خوف اندر دل ماهى نهان مى‌گشت تا محشر
نبودى اتّصال رشته‌ى دل گر به فرزندش ***** گسستى تار و پود عالم امكان ز يكديگر
ز بام اى طاس كيهان طشت زرّينت نگون گردد ***** سر از سرّ خدا برداشتى هشتى به طشت زر
سرت را دستى اندر پرده‌اى گردون جدا سازد ***** عيال اللّه را بى‌پرده از سر مى‌كشى معجر
جهانا اين چه عدوان است رويت نيلگون گردد ***** جمال اللّه را سيلى زنى بر چهره‌ى دختر
ز داس ماه نو اى آسمان دستت قلم گردد ***** كه بدرودى گلستان نبى را لاله و عبهر١

***

غزل:
اى كه به عشقت اسير خيل بنى آدمند ***** سوختگان غمت با غم دل خرّمند
هر كه غمت را خريد عشرت عالم فروخت ***** با خبرانِ غمت بى‌خبر از عالمند
در شكن طرّه‌ات بسته دل عالمى است ***** و آن همه دل بستگان عقده‌گشاى همند
يوسف مصر بقا در همه عالم توئى ***** در طلبت مرد و زن آمده با درهمند
تاج سر بو البشر خاك شهيدان تست ***** كاين شهدا تا ابد فخر بنى آدمند
در طلبت اشك ماست رونق مرآت دل ***** كاين دُرَرِ با فروغ پرتو جام جمند
چون به جهان خرّمى جز غم روى تو نيست ***** باده‌كِشان غمت مست شراب غمند
عقد عزاى تو بست سنّت اسلام و بس ***** سلسله‌ى كائنات حلقه‌ى اين ماتمند
گشت چو در كربلا رايت عشقت بلند ***** خيل مَلَك در ركوع پيش لوايت خمند
خاك سر كوى تو زنده كند مرده را ***** زان كه شهيدان او جمله مسيحادمند
هردم از اين كشتگان گرطلبى بذلِ جان ***** در قدمت جان فشان با قدمى محكمند
سرّ خداى ازل غيب در اسرار توست ***** سرّ تو با سرّ حق خود ز ازل توأمند
محرم سرّ حبيب نيست به غير از حبيب ***** پيك و رسل در ميان محرم و نامحرمند
در غم جسمت «فؤاد» اشك نبارد چرا ***** كاين قطرات عيون زخم تو را مرهمند٢***
جز تو اى كشته‌ى بى‌سر كه سراپا همه جانى ***** كيست كز دادن جانى بخرد جان جهانى
ما تو را كشته نخوانيم كه در صورت و معنى ***** زنده اندر تن عشّاق چو ماهيّت جانى
عجبى نيست كه عرش دل ما جاى تو باشد ***** دوست را جز دل عاشق به جهان نيست مكانى
ما تو را در دل و بيگانه ترا يافته در گِل ***** هركسى را به تو از رتبه‌ى خويش است گمانى

[١] شمع جمع؛ قصيده شماره ٢٠؛ ص ١٠١-١٠٤.

[٢] همان؛ غزل شماره ١٨، ص ١٥٥.